حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلانَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ‏:‏ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، قَالَ لَهُ‏:‏ يَا ذَا الأُذُنَيْنِ،‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ unga: «Ey ikki quloqli!» dedilar. Mahmud aytdi: Abu Usoma: «Yaʼni u bilan hazillashdilar», dedi. Bu hadis sahih gʻaribdir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ унга: «Эй икки қулоқли!» дедилар. Маҳмуд айтди: Абу Усома: «Яъни у билан ҳазиллашдилар», деди. Бу ҳадис саҳиҳ ғарибдир.

حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ‏:‏ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، لَيُخَالِطُنَا حَتَّى يَقُولَ لأَخٍ لِي صَغِيرٍ‏:‏ يَا أَبَا عُمَيْرٍ، مَا فَعَلَ النُّغَيْرُ‏؟‏

(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ biz bilan shu qadar (xushmuomalada) aralashardilarki, hatto mening kichkina ukamga: «Ey Abu Umayr, nugʻayr (kichik qush)cha nima qildi?» der edilar.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ биз билан шу қадар (хушмуомалада) аралашардиларки, ҳатто менинг кичкина укамга: «Эй Абу Умайр, нуғайр (кичик қуш)ча нима қилди?» дер эдилар.

حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ، قَالَ‏:‏ أَنبأَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ الْمُبَارِكِ، عَنِ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ‏:‏ قَالُوا‏:‏ يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّكَ تُدَاعِبُنَا، قَالَ‏:‏ إِنِّي لا أَقُولُ إِلا حَقًّا‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: (Sahobalar): «Ey Rasululloh, siz biz bilan hazillashasiz?» dedilar. U zot: «Albatta, men haqdan boshqasini aytmayman», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: (Саҳобалар): «Эй Расулуллоҳ, сиз биз билан ҳазиллашасиз?» дедилар. У зот: «Албатта, мен ҳақдан бошқасини айтмайман», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلا اسْتَحْمَلَ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَ‏:‏ إِنِّي حَامِلُكَ عَلَى وَلَدِ نَاقَةٍ، فَقَالَ‏:‏ يَا رَسُولَ اللهِ، مَا أَصْنَعُ بِوَلَدِ النَّاقَةِ‏؟‏ فَقَالَ صلى الله عليه وسلم‏:‏ وَهَلْ تَلِدُ الإِبِلَ إِلا النُّوقُ‏؟‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Rasululloh ﷺdan ulov soʻradi. U zot: «Men seni tuyaning bolasiga mindiraman», dedilar. U: «Ey Rasululloh, men tuyaning bolasini nima qilaman?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Tuyalarni urgʻochi tuyalardan boshqa narsa tugʻadimi?» dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Расулуллоҳ ﷺдан улов сўради. У зот: «Мен сени туянинг боласига миндираман», дедилар. У: «Эй Расулуллоҳ, мен туянинг боласини нима қиламан?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Туяларни урғочи туялардан бошқа нарса туғадими?» дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلا مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ كَانَ اسْمُهُ زَاهِرًا، وَكَانَ يُهْدِي إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، هَدِيَّةً مِنَ الْبَادِيَةِ، فَيُجَهِّزُهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم‏:‏ إِنَّ زَاهِرًا بَادِيَتُنَا وَنَحْنُ حَاضِرُوهُ وَكَانَ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّهُ وَكَانَ رَجُلا دَمِيمًا، فَأَتَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، يَوْمًا وَهُوَ يَبِيعُ مَتَاعَهُ وَاحْتَضَنَهُ مِنْ خَلْفِهِ وَهُوَ لا يُبْصِرُهُ، فَقَالَ‏:‏ مَنْ هَذَا‏؟‏ أَرْسِلْنِي فَالْتَفَتَ فَعَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ لا يَأْلُو مَا أَلْصَقَ ظَهْرَهُ بِصَدْرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ عَرَفَهُ، فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، يَقُولُ‏:‏ مَنْ يَشْتَرِي هَذَا الْعَبْدَ، فَقَالَ‏:‏ يَا رَسُولَ اللهِ، إِذًا وَاللَّهِ تَجِدُنِي كَاسِدًا، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم‏:‏ لَكِنْ عِنْدَ اللهِ لَسْتَ بِكَاسِدٍ أَوْ قَالَ‏:‏ أَنتَ عِنْدَ اللهِ غَالٍ‏.‏‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Choʻl ahlidan Zohir ismli bir kishi bor edi. U Nabiy ﷺga choʻldan sovgʻa keltirar, Nabiy ﷺ esa u chiqib ketmoqchi boʻlganida uni yoʻl anjomlari bilan jihozlab qoʻyardilar. Nabiy ﷺ: «Zohir bizning choʻlimizdir, biz esa uning shahrimizmiz», dedilar. U zot uni yaxshi koʻrardilar, u kishi esa xunuk bir odam edi. Bir kuni Nabiy ﷺ uning oldiga keldilar, u oʻz molini sotayotgan edi. U zot uni orqasidan quchoqlab oldilar, u esa ularni koʻrmasdi. U: «Bu kim? Meni qoʻyib yubor!» dedi. Soʻng oʻgirilib qaradi va Nabiy ﷺni tanidi. Tanigach, orqasini Nabiy ﷺning koʻkraklariga tekkizishdan oʻzini tortmadi. Nabiy ﷺ: «Bu qulni kim sotib oladi?» deya boshladilar. U: «Ey Allohning Rasuli, u holda, Allohga qasamki, meni kasod (xaridorsiz) topasiz», dedi. Nabiy ﷺ: «Lekin Allohning huzurida sen kasod emassan», dedilar. Yoki: «Sen Allohning huzurida qadrlisan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Чўл аҳлидан Зоҳир исмли бир киши бор эди. У Набий ﷺга чўлдан совға келтирар, Набий ﷺ эса у чиқиб кетмоқчи бўлганида уни йўл анжомлари билан жиҳозлаб қўярдилар. Набий ﷺ: «Зоҳир бизнинг чўлимиздир, биз эса унинг шаҳримизмиз», дедилар. У зот уни яхши кўрардилар, у киши эса хунук бир одам эди. Бир куни Набий ﷺ унинг олдига келдилар, у ўз молини сотаётган эди. У зот уни орқасидан қучоқлаб олдилар, у эса уларни кўрмасди. У: «Бу ким? Мени қўйиб юбор!» деди. Сўнг ўгирилиб қаради ва Набий ﷺни таниди. Танигач, орқасини Набий ﷺнинг кўкракларига теккизишдан ўзини тортмади. Набий ﷺ: «Бу қулни ким сотиб олади?» дея бошладилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, у ҳолда, Аллоҳга қасамки, мени касод (харидорсиз) топасиз», деди. Набий ﷺ: «Лекин Аллоҳнинг ҳузурида сен касод эмассан», дедилар. Ёки: «Сен Аллоҳнинг ҳузурида қадрлисан», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ الْمِقْدَامِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا الْمُبَارِكُ بْنُ فَضَالَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، قَالَ‏:‏ أَتَتْ عَجُوزٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَتْ‏:‏ يَا رَسُولَ اللهِ، ادْعُ اللَّهَ أَنْ يُدْخِلَنِي الْجَنَّةَ، فَقَالَ‏:‏ يَا أُمَّ فُلانٍ، إِنَّ الْجَنَّةَ لا تَدْخُلُهَا عَجُوزٌ، قَالَ‏:‏ فَوَلَّتْ تَبْكِي، فَقَالَ‏:‏ أَخْبِرُوهَا أَنَّهَا لا تَدْخُلُهَا وَهِيَ عَجُوزٌ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى، يَقُولُ‏:‏ إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً، فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا، عُرُبًا أَتْرَابًا‏.‏

Hasan Basriy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning huzurlariga bir kampir keldi va: «Ey Allohning Rasuli, meni jannatga kiritishini Allohdan soʻrang», dedi. U zot: «Ey falonchining onasi, jannatga kampir kirmaydi», dedilar. U yigʻlagancha ortga qaytdi. Shunda u zot: «Unga xabar beringlarki, u jannatga kampir holida kirmaydi. Zero, Alloh taolo: {Albatta, Biz ularni yangidan yaratdik. Bas, ularni bokira, erlariga mehribon va tengdosh qildik}, deydi», dedilar. (Voqea 35–37).Ҳасан Басрий (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг ҳузурларига бир кампир келди ва: «Эй Аллоҳнинг Расули, мени жаннатга киритишини Аллоҳдан сўранг», деди. У зот: «Эй фалончининг онаси, жаннатга кампир кирмайди», дедилар. У йиғлаганча ортга қайтди. Шунда у зот: «Унга хабар берингларки, у жаннатга кампир ҳолида кирмайди. Зеро, Аллоҳ таоло: {Албатта, Биз уларни янгидан яратдик. Бас, уларни бокира, эрларига меҳрибон ва тенгдош қилдик}, дейди», дедилар. (Воқеа 35–37).