حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ مُسْلِمٍ الأَعْوَرِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَعُودُ الْمَرِيضَ، وَيَشْهَدُ الْجَنَائِزَ، وَيَرْكَبُ الْحِمَارَ، وَيُجِيبُ دَعْوَةَ الْعَبْدِ، وَكَانَ يَوْمَ بَنِي قُرَيْظَةَ عَلَى حِمَارٍ مَخْطُومٍ بَحَبْلٍ مِنْ لِيفٍ، وَعَلَيْهِ إِكَافٌ مِنْ لِيفٍ.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ bemorni koʻrgani borardilar, janozada hozir boʻlardilar, eshakka minardilar va qulning daʼvatini qabul qilardilar. Banu Qurayza kuni u zot tolasimon arqon bilan jilovlangan, ustiga tola toʻqim solingan eshak ustida edilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadisni biz faqat Muslimning Anasdan rivoyatidan bilamiz. Muslim Aʼvar zaif sanaladi, u Muslim ibn Kayson al-Muloiy boʻlib, u haqida (tanqid) gapirilgan, undan Shuʼba va Sufyon rivoyat qilganlar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺ беморни кўргани борардилар, жанозада ҳозир бўлардилар, эшакка минардилар ва қулнинг даъватини қабул қилардилар. Бану Қурайза куни у зот толасимон арқон билан жиловланган, устига тола тўқим солинган эшак устида эдилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадисни биз фақат Муслимнинг Анасдан ривоятидан биламиз. Муслим Аъвар заиф саналади, у Муслим ибн Кайсон ал-Мулоий бўлиб, у ҳақида (танқид) гапирилган, ундан Шуъба ва Суфён ривоят қилганлар.