وَبِهِ قَالَ: أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ، ثَنَا أَبُو هَارُونَ الْعَبْدِيُّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: «خَرَجْتُ لِصَلَاةِ الصُّبْحِ فَلَقِيَنِي شَيْطَانٌ سُدَّةَ الْمَسْجِدِ، فَزَحَمَنِي حَتَّى إِنِّي لَأَجِدُ مَسَّ شَعْرِهِ، فَاسْتَمْسَكْتُ بِهِ حَتَّى إِنِّي لَأَجِدُ بَرْدَ لِسَانِهِ عَلَى يَدِي، فَلَوْلَا دَعْوَةُ أَخِي سُلَيْمَانَ لَأَصْبَحَ مَقْتُولًا تَنْظُرُونَ إِلَيْهِ».
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bomdod namoziga chiqdim, masjid eshigi oldida menga bir shayton roʻpara boʻlib, meni siqdi, hatto men uning tuklarining tegishini his qildim. Men uni ushlab oldim, hatto tilining sovuqligini qoʻlimda his qildim. Agar birodarim Sulaymonning duosi boʻlmaganida, u tongda oʻldirilgan holda (yotar), sizlar unga qarab turar edingizlar», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бомдод намозига чиқдим, масжид эшиги олдида менга бир шайтон рўпара бўлиб, мени сиқди, ҳатто мен унинг тукларининг тегишини ҳис қилдим. Мен уни ушлаб олдим, ҳатто тилининг совуқлигини қўлимда ҳис қилдим. Агар биродарим Сулаймоннинг дуоси бўлмаганида, у тонгда ўлдирилган ҳолда (ётар), сизлар унга қараб турар эдингизлар», дедилар.