وَبِهِ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو جَابِرٍ، أَخْبَرَنَا فَائِدٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى، قَالَ: كَانَ بِالْمَدِينَةِ مُقْعَدٌ، فَقَالَ لِأَهْلِهِ: ضَعُونِي عَلَى طَرِيقِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ إِلَى مَسْجِدِهِ. وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِذَا اخْتَلَفَ إِلَى الْمَسْجِدِ يُسَلِّمُ عَلَى الْمُقْعَدِ، فَجَاءَ أَهْلُ الْمُقْعَدِ لِيَرُدُّوهُ إِلَى أَهْلِهِ، فَقَالَ: لَا وَاللَّهِ لَا أَبْرَحُ هَذَا الْمَكَانَ مَا عَاشَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ حَتَّى يُبْنَى لِي خُصٌّ. فَبَنَوْا لَهُ خُصًّا، فَكَانَ الْمُقْعَدُ فِيهِ، فَلَمَّا مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِلَى الْمَسْجِدِ دَخَلَ الْخُصَّ وَسَلَّمَ عَلَى الْمُقْعَدِ. فَبَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ إِذْ أَتَاهُ آتٍ فَنُعِيَ لَهُ الْمُقْعَدُ، فَنَهَضَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَنَهَضْنَا مَعَهُ حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَ الْخُصِّ قَالَ لِأَصْحَابِهِ: «لَا يَقْرَبَنَّ الْخُصَّ أَحَدٌ غَيْرِي» . فَدَنَا مِنَ الْخُصِّ، فَإِذَا جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَاعِدٌ عِنْدَ رَأْسِ الْمُقْعَدِ، فَقَالَ جِبْرِيلُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَمَا وَاللَّهِ لَوْ أَنَّكَ لَمْ تَأْتِنَاهُ لَكَفَيْنَاكَ أَمْرَهُ، فَأَمَّا إِذْ جِئْتَ بِهِ فَأَنْتَ أَوْلَى بِهِ. فَقَامَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَغَسَّلَهُ بِيَدِهِ وَكَفَّنَهُ وَصَلَّى عَلَيْهِ وَأَدْخَلَهُ الْقَبْرَ.
Abdulloh ibn Abu Avfo aytdi: Madinada bir shol kishi bor edi. U ahliga: «Meni Rasululloh ﷺ masjidga boradigan yoʻlga qoʻyinglar», dedi. Rasululloh ﷺ masjidga borar ekanlar, oʻsha shol kishiga salom berar edilar. Shol kishining ahli uni ahli oldiga qaytarib olib ketmoqchi boʻlishdi. U: «Yoʻq, Allohga qasamki, Rasululloh ﷺ tirik ekanlar, menga bir kulba qurib berilmaguncha bu joyni tark etmayman», dedi. Ular unga kulba qurib berishdi va shol kishi oʻsha yerda boʻldi. Rasululloh ﷺ masjidga oʻtganlarida kulbaga kirib, shol kishiga salom berar edilar. Bir kuni biz Rasululloh ﷺ bilan birga edik, shu payt bir kishi kelib, u zotga shol kishining vafot etganini xabar qildi. Rasululloh ﷺ turdilar, biz ham u zot bilan turdik. Kulbaga yaqinlashganlarida sahobalariga: «Kulbaga mendan boshqa hech kim yaqinlashmasin», dedilar. Soʻng kulbaga yaqinlashsalar, Jibril alayhissalom shol kishining bosh tomonida oʻtirgan ekan. Jibril: «Yo Rasululloh, Allohga qasamki, agar siz uning oldiga kelmaganingizda, uning ishini biz kifoya qilgan boʻlar edik. Endi siz kelibsiz, siz unga haqliroqsiz», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ oʻrinlaridan turib, uni oʻz qoʻllari bilan yuvdilar, kafanladilar, janoza namozini oʻqidilar va qabrga tushirdilar.Абдуллоҳ ибн Абу Авфо айтди: Мадинада бир шол киши бор эди. У аҳлига: «Мени Расулуллоҳ ﷺ масжидга борадиган йўлга қўйинглар», деди. Расулуллоҳ ﷺ масжидга борар эканлар, ўша шол кишига салом берар эдилар. Шол кишининг аҳли уни аҳли олдига қайтариб олиб кетмоқчи бўлишди. У: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, Расулуллоҳ ﷺ тирик эканлар, менга бир кулба қуриб берилмагунча бу жойни тарк этмайман», деди. Улар унга кулба қуриб беришди ва шол киши ўша ерда бўлди. Расулуллоҳ ﷺ масжидга ўтганларида кулбага кириб, шол кишига салом берар эдилар. Бир куни биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдик, шу пайт бир киши келиб, у зотга шол кишининг вафот этганини хабар қилди. Расулуллоҳ ﷺ турдилар, биз ҳам у зот билан турдик. Кулбага яқинлашганларида саҳобаларига: «Кулбага мендан бошқа ҳеч ким яқинлашмасин», дедилар. Сўнг кулбага яқинлашсалар, Жибрил алайҳиссалом шол кишининг бош томонида ўтирган экан. Жибрил: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳга қасамки, агар сиз унинг олдига келмаганингизда, унинг ишини биз кифоя қилган бўлар эдик. Энди сиз келибсиз, сиз унга ҳақлироқсиз», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ўринларидан туриб, уни ўз қўллари билан ювдилар, кафанладилар, жаноза намозини ўқидилар ва қабрга туширдилар.