وَبِهِ قَالَ: حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا أَبُو ظِلَالٍ، قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، فَقَالَ لِي: أَدْنُهْ. مَتَى ذَهَبَ بَصَرُكَ؟ قُلْتُ: وَأَنَا ابْنُ سَنَتَيْنِ، فِيمَا زَعَمَ أَهْلِي. فَقَالَ: أَلَا أُبَشِّرُكَ بِمَا تَقَرُّ بِهِ عَيْنَاكَ؟ قُلْتُ: بَلَى. قَالَ: مَرَّ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ بِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَسَلَّمَ، ثُمَّ مَضَى، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: «إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ: مَا أَخَذْتُ مِنْ عَبْدِي كَرِيمَتَيْهِ عِنْدِي جَزَاءٌ إِلَّا الْجَنَّةَ».
Abu Zilol aytdi: Men Anas ibn Molikning huzuriga kirdim. U menga: «Yaqinroq kel. Koʻzing qachon koʻr boʻlgan?» dedi. Men: «Oilamning aytishicha, ikki yoshimda», dedim. U: «Koʻzingni quvontiradigan narsa bilan seni xushxabarlantiraymi?» dedi. Men: «Albatta», dedim. U dedi: Ibn Ummi Maktum Rasululloh ﷺ ning yonlaridan oʻtib, salom berdi, soʻng ketdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jalla: ‹Bandamdan uning ikki qadrlisini (koʻzlarini) olsam, Mening huzurimda buning mukofoti jannatdan boshqa emas›, deydi», dedilar.Абу Зилол айтди: Мен Анас ибн Моликнинг ҳузурига кирдим. У менга: «Яқинроқ кел. Кўзинг қачон кўр бўлган?» деди. Мен: «Оиламнинг айтишича, икки ёшимда», дедим. У: «Кўзингни қувонтирадиган нарса билан сени хушхабарлантирайми?» деди. Мен: «Албатта», дедим. У деди: Ибн Умми Мактум Расулуллоҳ ﷺ нинг ёнларидан ўтиб, салом берди, сўнг кетди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла: ‹Бандамдан унинг икки қадрлисини (кўзларини) олсам, Менинг ҳузуримда бунинг мукофоти жаннатдан бошқа эмас›, дейди», дедилар.