Sulosiyot · HadisСулосиёт · Ҳадис103
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ قَالَ: «كَانَ أَبُو طَلْحَةَ يُكْثِرُ الصَّوْمَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَلَمَّا مَاتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَا يُفْطِرُ إِلَّا فِي سَفَرٍ، أَوْ مَرَضٍ».
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Abu Talha Rasululloh ﷺ davrida koʻp roʻza tutar edi. Nabiy ﷺ vafot etganlaridan keyin esa faqat safarda yoki kasal boʻlgandagina roʻzasini ochar edi».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Абу Талҳа Расулуллоҳ ﷺ даврида кўп рўза тутар эди. Набий ﷺ вафот этганларидан кейин эса фақат сафарда ёки касал бўлгандагина рўзасини очар эди».
Rivoyat qildi:Ривоят қилди: Anas ibn Molik