حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ، عَنْ عَطِيَّةَ الْقُرَظِيِّ قَالَ: عُرِضْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ يَوْمَ قُرَيْظَةَ، فَشَكُّوا فِيَّ، فَأَمَرَ بِي النَّبِيُّ ﷺ أَنْ يَنْظُرُوا: هَلْ أَنْبَتُّ بَعْدُ؟ فَنَظَرُوا، فَلَمْ يَجِدُونِي أَنْبَتُّ، فَخَلَّى عَنِّي وَأَلْحَقَنِي بِالسَّبْيِ
Atiyya al-Quraziy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Qurayza kuni men Rasululloh ﷺga koʻrsatildim, ular mening haqimda shubhaga tushdilar. Shunda Paygʻambar ﷺ mening haqimda: menda tuk chiqqan-chiqmaganiga qarab koʻrishni buyurdilar. Ular qarab, menda tuk chiqmaganini koʻrdilar, shunda meni qoʻyib yubordilar va asirlar qatoriga qoʻshdilar.Атийя ал-Қуразий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Қурайза куни мен Расулуллоҳ ﷺга кўрсатилдим, улар менинг ҳақимда шубҳага тушдилар. Шунда Пайғамбар ﷺ менинг ҳақимда: менда тук чиққан-чиқмаганига қараб кўришни буюрдилар. Улар қараб, менда тук чиқмаганини кўрдилар, шунда мени қўйиб юбордилар ва асирлар қаторига қўшдилар.