Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Ramazon oyida safarda Rasululloh ﷺ bilan birga edik. Quyosh botganda, u zot: «Ey falonchi, (ulovdan) tush va bizga saviqni suvga qorishtirib ber», dedilar. U: «Yo Rasululloh, hali kunduz-ku», dedi. U zot: «Tush va qorishtirib ber», dedilar. U shunday qildi va (idishni) u zotga uzatdi, u zot ichdilar. Ichgach, qoʻllari bilan magʻrib tomonga ishora qilib: «Quyosh mana bu tomondan botsa, tun mana bu tomondan kelsa, roʻzador roʻzasini ochibdi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Абу Авфо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Рамазон ойида сафарда Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдик. Қуёш ботганда, у зот: «Эй фалончи, (уловдан) туш ва бизга савиқни сувга қориштириб бер», дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, ҳали кундуз-ку», деди. У зот: «Туш ва қориштириб бер», дедилар. У шундай қилди ва (идишни) у зотга узатди, у зот ичдилар. Ичгач, қўллари билан мағриб томонга ишора қилиб: «Қуёш мана бу томондан ботса, тун мана бу томондан келса, рўзадор рўзасини очибди», дедилар.