حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَقَالَ مَرَّةً: أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ: كَانَ مُعَاذٌ يَؤُمُّ قَوْمَهُ، فَدَخَلَ حَرَامٌ وَهُوَ يُرِيدُ أَنْ يَسْقِيَ نَخْلَهُ، فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ لِيُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ، فَلَمَّا رَأَى مُعَاذًا طَوَّلَ تَجَوَّزَ فِي صَلَاتِهِ، وَلَحِقَ بِنَخْلِهِ يَسْقِيهِ، فَلَمَّا قَضَى مُعَاذٌ صَلَاتَهُ، قِيلَ لَهُ: إِنَّ حَرَامًا دَخَلَ الْمَسْجِدَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muoz oʻz qavmiga imomlik qilar edi. Harom xurmozorini sugʻormoqchi boʻlib kelib, qavm bilan namoz oʻqish uchun masjidga kirdi. Muozning (namozni) uzaytirganini koʻrgach, namozini qisqartirdi va xurmozoriga sugʻorgani ketdi. Muoz namozini tugatgach, unga: «Harom masjidga kirgan edi», deyildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муоз ўз қавмига имомлик қилар эди. Ҳаром хурмозорини суғормоқчи бўлиб келиб, қавм билан намоз ўқиш учун масжидга кирди. Муознинг (намозни) узайтирганини кўргач, намозини қисқартирди ва хурмозорига суғоргани кетди. Муоз намозини тугатгач, унга: «Ҳаром масжидга кирган эди», дейилди.