حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلاَةٍ فَلَمَّا كَانَ عَامُ الْفَتْحِ صَلَّى الصَّلَوَاتِ كُلَّهَا بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ . فَقَالَ عُمَرُ إِنَّكَ فَعَلْتَ شَيْئًا لَمْ تَكُنْ فَعَلْتَهُ . قَالَ " عَمْدًا فَعَلْتُهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَرَوَى هَذَا الْحَدِيثَ عَلِيُّ بْنُ قَادِمٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَزَادَ فِيهِ " تَوَضَّأَ مَرَّةً مَرَّةً " . قَالَ وَرَوَى سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ هَذَا الْحَدِيثَ أَيْضًا عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلاَةٍ . وَرَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ . قَالَ وَرَوَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَغَيْرُهُ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلاً وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ وَكِيعٍ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّهُ يُصَلِّي الصَّلَوَاتِ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ مَا لَمْ يُحْدِثْ وَكَانَ بَعْضُهُمْ يَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلاَةٍ اسْتِحْبَابًا وَإِرَادَةَ الْفَضْلِ . وَيُرْوَى عَنِ الإِفْرِيقِيِّ عَنْ أَبِي غُطَيْفٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ تَوَضَّأَ عَلَى طُهْرٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهِ عَشْرَ حَسَنَاتٍ " . وَهَذَا إِسْنَادٌ ضَعِيفٌ . وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ .
Sulaymon ibn Burayda otasidan rivoyat qiladi, u (Burayda roziyallohu anhu) aytdi: «Paygʻambar ﷺ har bir namoz uchun tahorat qilar edilar. Fath (Makka fathi) yili boʻlganda esa, barcha namozlarni bitta tahorat bilan oʻqidilar va maxsilari ustiga mash tortdilar». Shunda Umar: ‹Siz ilgari qilmagan bir ishni qildingiz›, dedi. U zot: «Buni atayin qildim», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Bu hadisni Ali ibn Qodim Sufyon as-Savriydan rivoyat qilib, unda: «Bir martadan tahorat qildilar», deb ziyoda qildi. (Abu Iso) aytdi: Sufyon as-Savriy bu hadisni Muhorib ibn Disordan, u Sulaymon ibn Buraydadan, Paygʻambar ﷺ har bir namoz uchun tahorat qilar edilar, deb ham rivoyat qilgan. Buni Vakiʼ Sufyondan, u Muhorib ibn Disordan, u Sulaymon ibn Buraydadan, u otasidan rivoyat qilgan. (Abu Iso) aytdi: Buni Abdurrahmon ibn Mahdiy va boshqalar Sufyondan, u Muhorib ibn Disordan, u Sulaymon ibn Buraydadan, u Paygʻambar ﷺdan mursal holda rivoyat qilishgan va bu Vakiʼning hadisidan koʻra sahihroqdir. Ilm ahlining amali shunga koʻra boʻlib, kishi tahorati sinmagunicha namozlarni bitta tahorat bilan oʻqiyveradi. Ularning baʼzilari esa, mustahab deb va fazilatni istab, har bir namoz uchun tahorat qilar edilar. Ifriqiydan, u Abu Gʻutayfdan, u Ibn Umardan, u Paygʻambar ﷺdan rivoyat qilinishicha, u zot: «Kim tahoratli holida (yangidan) tahorat qilsa, Alloh unga buning evaziga oʻnta savob yozadi», dedilar. Bu esa zaif isnoddir. Bu bobda Jobir ibn Abdullohdan ham (rivoyat bor): Paygʻambar ﷺ peshin va asr namozlarini bitta tahorat bilan oʻqidilar.Сулаймон ибн Бурайда отасидан ривоят қилади, у (Бурайда розияллоҳу анҳу) айтди: «Пайғамбар ﷺ ҳар бир намоз учун таҳорат қилар эдилар. Фатҳ (Макка фатҳи) йили бўлганда эса, барча намозларни битта таҳорат билан ўқидилар ва махсилари устига маш тортдилар». Шунда Умар: ‹Сиз илгари қилмаган бир ишни қилдингиз›, деди. У зот: «Буни атайин қилдим», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу ҳадисни Али ибн Қодим Суфён ас-Саврийдан ривоят қилиб, унда: «Бир мартадан таҳорат қилдилар», деб зиёда қилди. (Абу Исо) айтди: Суфён ас-Саврий бу ҳадисни Муҳориб ибн Дисордан, у Сулаймон ибн Бурайдадан, Пайғамбар ﷺ ҳар бир намоз учун таҳорат қилар эдилар, деб ҳам ривоят қилган. Буни Вакиъ Суфёндан, у Муҳориб ибн Дисордан, у Сулаймон ибн Бурайдадан, у отасидан ривоят қилган. (Абу Исо) айтди: Буни Абдурраҳмон ибн Маҳдий ва бошқалар Суфёндан, у Муҳориб ибн Дисордан, у Сулаймон ибн Бурайдадан, у Пайғамбар ﷺдан мурсал ҳолда ривоят қилишган ва бу Вакиънинг ҳадисидан кўра саҳиҳроқдир. Илм аҳлининг амали шунга кўра бўлиб, киши таҳорати синмагунича намозларни битта таҳорат билан ўқийверади. Уларнинг баъзилари эса, мустаҳаб деб ва фазилатни истаб, ҳар бир намоз учун таҳорат қилар эдилар. Ифриқийдан, у Абу Ғутайфдан, у Ибн Умардан, у Пайғамбар ﷺдан ривоят қилинишича, у зот: «Ким таҳоратли ҳолида (янгидан) таҳорат қилса, Аллоҳ унга бунинг эвазига ўнта савоб ёзади», дедилар. Бу эса заиф исноддир. Бу бобда Жобир ибн Абдуллоҳдан ҳам (ривоят бор): Пайғамбар ﷺ пешин ва аср намозларини битта таҳорат билан ўқидилар.