حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي قَيْسٍ، عَنْ هُزَيْلِ بْنِ شُرَحْبِيلَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ تَوَضَّأَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَالنَّعْلَيْنِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ قَالُوا يَمْسَحُ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَإِنْ لَمْ تَكُنْ نَعْلَيْنِ إِذَا كَانَا ثَخِينَيْنِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي مُوسَى . قَالَ أَبُو عِيسَى سَمِعْتُ صَالِحَ بْنَ مُحَمَّدٍ التِّرْمِذِيَّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مُقَاتِلٍ السَّمَرْقَنْدِيَّ يَقُولُ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي حَنِيفَةَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ وَعَلَيْهِ جَوْرَبَانِ فَمَسَحَ عَلَيْهِمَا ثُمَّ قَالَ فَعَلْتُ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ أَكُنْ أَفْعَلُهُ مَسَحْتُ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَهُمَا غَيْرُ مُنَعَّلَيْنِ .
Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u aytdi: Nabiy ﷺ tahorat oldilar va ikki paypoq hamda ikki kavush ustiga mash tortdilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Bu koʻplab ilm ahlining soʻzidir, Sufyon Savriy, Ibnul Muborak, Shofiʼiy, Ahmad va Ishoq ham shuni aytadilar — ular: Agar paypoqlar qalin boʻlsa, kavush boʻlmasa ham, ular ustiga mash tortiladi, dedilar. (Roviy) aytdi: Bu bobda Abu Muso (roziyallohu anhu)dan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Men Solih ibn Muhammad Termiziydan eshitdim, u aytdi: Men Abu Muqotil Samarqandiydan eshitdim, u aytdi: Men Abu Hanifaning huzuriga u vafot etgan kasalligida kirdim. U suv talab qilib, tahorat oldi, ustida ikki paypoq bor edi, ularning ustiga mash tortdi, soʻng: «Bugun men ilgari qilmagan bir ishni qildim — kavushli boʻlmagan ikki paypoq ustiga mash tortdim», dedi.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у айтди: Набий ﷺ таҳорат олдилар ва икки пайпоқ ҳамда икки кавуш устига маш тортдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу кўплаб илм аҳлининг сўзидир, Суфён Саврий, Ибнул Муборак, Шофиъий, Аҳмад ва Ишоқ ҳам шуни айтадилар — улар: Агар пайпоқлар қалин бўлса, кавуш бўлмаса ҳам, улар устига маш тортилади, дедилар. (Ровий) айтди: Бу бобда Абу Мусо (розияллоҳу анҳу)дан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Мен Солиҳ ибн Муҳаммад Термизийдан эшитдим, у айтди: Мен Абу Муқотил Самарқандийдан эшитдим, у айтди: Мен Абу Ҳанифанинг ҳузурига у вафот этган касаллигида кирдим. У сув талаб қилиб, таҳорат олди, устида икки пайпоқ бор эди, уларнинг устига маш тортди, сўнг: «Бугун мен илгари қилмаган бир ишни қилдим — кавушли бўлмаган икки пайпоқ устига маш тортдим», деди.