حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan Paygʻambar ﷺdan shunga oʻxshash maʼnodagi rivoyat qilinadi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Uni ash-Shaʼbiydan, undan Nuʼmon ibn Bashirdan birdan ortiq kishi rivoyat qilgan.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан Пайғамбар ﷺдан шунга ўхшаш маънодаги ривоят қилинади. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Уни аш-Шаъбийдан, ундан Нуъмон ибн Баширдан бирдан ортиқ киши ривоят қилган.