Busr ibn Artot (roziyallohu anhu) aytadi: Men Nabiy ﷺning: «Gʻazot (jang)da qoʻllar kesilmaydi», deb aytayotganlarini eshitdim. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir. Ibn Lahiʼadan boshqalar ham shu isnod bilan shunga oʻxshash rivoyat qilishgan. Unga «Busr ibn Abu Artot» ham deyiladi. Ilm ahlidan baʼzilarining amali shu (hadisga binoan)dir; ular orasida Avzoiy ham bor. Ular jang (payti)da dushman roʻparasida had (jazo)ning oʻrnatilishini joiz koʻrishmaydi — had (jazo) qoʻllaniladigan kishi dushman tomonga oʻtib ketishidan qoʻrqib. Imom (sarkarda) urush yurtidan chiqib, Islom yurtiga qaytgach esa, jinoyat qilgan kishiga had (jazo)ni oʻrnatadi. Avzoiy shunday degan.Буср ибн Артот (розияллоҳу анҳу) айтади: Мен Набий ﷺнинг: «Ғазот (жанг)да қўллар кесилмайди», деб айтаётганларини эшитдим. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир. Ибн Лаҳиъадан бошқалар ҳам шу иснод билан шунга ўхшаш ривоят қилишган. Унга «Буср ибн Абу Артот» ҳам дейилади. Илм аҳлидан баъзиларининг амали шу (ҳадисга биноан)дир; улар орасида Авзоий ҳам бор. Улар жанг (пайти)да душман рўпарасида ҳад (жазо)нинг ўрнатилишини жоиз кўришмайди — ҳад (жазо) қўлланиладиган киши душман томонга ўтиб кетишидан қўрқиб. Имом (саркарда) уруш юртидан чиқиб, Ислом юртига қайтгач эса, жиноят қилган кишига ҳад (жазо)ни ўрнатади. Авзоий шундай деган.