Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ Abu Bakr bilan musulmonlarning ishlaridan biror ish haqida tunda suhbatlashar edilar, men ham ular bilan birga edim», dedi. Bu bobda Abdulloh ibn Amr, Avs ibn Huzayfa va Imron ibn Husayndan (ham hadislar) bor. Abu Iso aytdi: Umarning hadisi hasan hadisdir. Bu hadisni Hasan ibn Ubaydulloh ham Ibrohimdan, u Alqamadan, u Juʼfiy (qabilasi)dan Qays yoki Ibn Qays deb ataluvchi bir kishidan, u Umardan, u Nabiy ﷺdan uzun bir qissa ichida rivoyat qilgan. Nabiy ﷺning sahobalaridan, tobeʼinlardan va ulardan keyingilardan boʻlgan ilm ahli oxirgi xufton namozidan keyin tunda suhbatlashish haqida ixtilof qilganlar: ulardan bir guruhi xufton namozidan keyin suhbatlashishni makruh sanagan, baʼzilari esa ilm maʼnosida boʻlsa va zaruriy hojatlar uchun boʻlsa ruxsat bergan. Aksar hadis esa ruxsat (borligi haqidadir). Nabiy ﷺdan rivoyat qilinganki, u zot: «Suhbat faqat namoz oʻquvchi yoki yoʻlovchi uchundir», dedilar.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺ Абу Бакр билан мусулмонларнинг ишларидан бирор иш ҳақида тунда суҳбатлашар эдилар, мен ҳам улар билан бирга эдим», деди. Бу бобда Абдуллоҳ ибн Амр, Авс ибн Ҳузайфа ва Имрон ибн Ҳусайндан (ҳам ҳадислар) бор. Абу Исо айтди: Умарнинг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Бу ҳадисни Ҳасан ибн Убайдуллоҳ ҳам Иброҳимдан, у Алқамадан, у Жуъфий (қабиласи)дан Қайс ёки Ибн Қайс деб аталувчи бир кишидан, у Умардан, у Набий ﷺдан узун бир қисса ичида ривоят қилган. Набий ﷺнинг саҳобаларидан, тобеъинлардан ва улардан кейингилардан бўлган илм аҳли охирги хуфтон намозидан кейин тунда суҳбатлашиш ҳақида ихтилоф қилганлар: улардан бир гуруҳи хуфтон намозидан кейин суҳбатлашишни макруҳ санаган, баъзилари эса илм маъносида бўлса ва зарурий ҳожатлар учун бўлса рухсат берган. Аксар ҳадис эса рухсат (борлиги ҳақидадир). Набий ﷺдан ривоят қилинганки, у зот: «Суҳбат фақат намоз ўқувчи ёки йўловчи учундир», дедилар.