حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ هَانِئِ بْنِ عُرْوَةَ الْمُرَادِيِّ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ مَحْمُودٍ، قَالَ صَلَّيْنَا خَلْفَ أَمِيرٍ مِنَ الأُمَرَاءِ فَاضْطَرَّنَا النَّاسُ فَصَلَّيْنَا بَيْنَ السَّارِيَتَيْنِ فَلَمَّا صَلَّيْنَا قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ كُنَّا نَتَّقِي هَذَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَفِي الْبَابِ عَنْ قُرَّةَ بْنِ إِيَاسٍ الْمُزَنِيِّ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ كَرِهَ قَوْمٌ مَنْ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ يُصَفَّ بَيْنَ السَّوَارِي . وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . وَقَدْ رَخَّصَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي ذَلِكَ .
Abdulhamid ibn Mahmud (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: «Biz amirlardan bir amirning orqasida namoz oʻqidik. Odamlar bizni siqib qoʻyishdi, shu sababli ikki ustun orasida namoz oʻqidik. Namoz oʻqib boʻlganimizdan keyin Anas ibn Molik: ‹Biz Rasululloh ﷺ zamonlarida bundan (saqlanib) ehtiyot boʻlar edik›, dedi». Bu bobda Qurra ibn Iyos al-Muzaniydan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Anasning hadisi hasan hadisdir. Ilm ahlidan bir qavm ustunlar orasida saf tortishni makruh sanaganlar. Ahmad va Ishoq shuni aytadilar. Ilm ahlidan bir qavm esa bunga ruxsat berganlar.Абдулҳамид ибн Маҳмуд (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади. У айтди: «Биз амирлардан бир амирнинг орқасида намоз ўқидик. Одамлар бизни сиқиб қўйишди, шу сабабли икки устун орасида намоз ўқидик. Намоз ўқиб бўлганимиздан кейин Анас ибн Молик: ‹Биз Расулуллоҳ ﷺ замонларида бундан (сақланиб) эҳтиёт бўлар эдик›, деди». Бу бобда Қурра ибн Иёс ал-Музанийдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Анаснинг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Илм аҳлидан бир қавм устунлар орасида саф тортишни макруҳ санаганлар. Аҳмад ва Ишоқ шуни айтадилар. Илм аҳлидан бир қавм эса бунга рухсат берганлар.