Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u dedi: «Rasululloh ﷺ bizga, ikki rakaatdan keyin oʻtirganimizda aytishimiz uchun (tashahhudni) oʻrgatib, shunday dedilar: ‹At-tahiyyaatu lillaahi vas-salavaatu vat-toyyibaat. As-salaamu alayka ayyuhan-nabiyyu va rahmatullohi va barakaatuh. As-salaamu alaynaa va alaa ibaadillaahis-soolihiyn. Ash-hadu an laa ilaaha illalloh va ash-hadu anna Muhammadan abduhu va rasuluh› (Barcha taʼzimlar, namozlar va pokliklar Allohga xosdir. Ey Nabiy, senga Allohning salomi, rahmati va barakotlari boʻlsin. Bizga va Allohning solih bandalariga salom boʻlsin. Men Allohdan oʻzga iloh yoʻqligiga guvohlik beraman va Muhammad Uning bandasi va rasuli ekanligiga guvohlik beraman)». (Roviy) dedi: Bu bobda Ibn Umar, Jobir, Abu Muso va Oishadan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Ibn Masʼudning hadisi undan bir necha yoʻl bilan rivoyat qilingan. U tashahhud haqida Nabiy ﷺdan rivoyat qilingan eng sahih hadisdir. Nabiy ﷺning sahobalaridan va ulardan keyingi tobeinlardan boʻlgan koʻpchilik ahli ilm shunga amal qiladi. Bu Sufyon as-Savriy, Ibnul-Muborak, Ahmad va Ishoqning soʻzidir. Bizga Ahmad ibn Muhammad ibn Muso hadis aytib berdi, (u) Abdulloh ibnul-Muborakdan xabar berdi, u Maʼmardan, u Xusaydan (rivoyat qilib) dedi: Men Nabiy ﷺni tushimda koʻrdim va: «Yo Rasululloh, odamlar tashahhud haqida ixtilof qilishdi», dedim. Shunda u zot: «Ibn Masʼudning tashahhudini mahkam tut», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у деди: «Расулуллоҳ ﷺ бизга, икки ракаатдан кейин ўтирганимизда айтишимиз учун (ташаҳҳудни) ўргатиб, шундай дедилар: ‹Ат-таҳийяату лиллааҳи вас-салаваату ват-тоййибаат. Ас-салааму алайка айюҳан-набийю ва раҳматуллоҳи ва баракаатуҳ. Ас-салааму алайнаа ва алаа ибаадиллааҳис-соолиҳийн. Аш-ҳаду ан лаа илааҳа иллаллоҳ ва аш-ҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳ› (Барча таъзимлар, намозлар ва покликлар Аллоҳга хосдир. Эй Набий, сенга Аллоҳнинг саломи, раҳмати ва баракотлари бўлсин. Бизга ва Аллоҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин. Мен Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқлигига гувоҳлик бераман ва Муҳаммад Унинг бандаси ва расули эканлигига гувоҳлик бераман)». (Ровий) деди: Бу бобда Ибн Умар, Жобир, Абу Мусо ва Оишадан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Ибн Масъуднинг ҳадиси ундан бир неча йўл билан ривоят қилинган. У ташаҳҳуд ҳақида Набий ﷺдан ривоят қилинган энг саҳиҳ ҳадисдир. Набий ﷺнинг саҳобаларидан ва улардан кейинги тобеинлардан бўлган кўпчилик аҳли илм шунга амал қилади. Бу Суфён ас-Саврий, Ибнул-Муборак, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Мусо ҳадис айтиб берди, (у) Абдуллоҳ ибнул-Муборакдан хабар берди, у Маъмардан, у Хусайдан (ривоят қилиб) деди: Мен Набий ﷺни тушимда кўрдим ва: «Ё Расулуллоҳ, одамлар ташаҳҳуд ҳақида ихтилоф қилишди», дедим. Шунда у зот: «Ибн Масъуднинг ташаҳҳудини маҳкам тут», дедилар.