حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم احْتَزَّ مِنْ كَتِفِ شَاةٍ فَأَكَلَ مِنْهَا ثُمَّ مَضَى إِلَى الصَّلاَةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَفِي الْبَابِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ .
Jaʼfar ibn Amr ibn Umayya az-Zamriy (rahimahulloh) otasi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladiki, u Nabiy ﷺ qoʻyning kuragidan (pichoq bilan) kesib, undan yeganlarini, soʻng tahorat qilmasdan namozga borganlarini koʻrdi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Bu bobda Mugʻiyra ibn Shuʼbadan ham (rivoyat) bor.Жаъфар ибн Амр ибн Умайя аз-Замрий (раҳимаҳуллоҳ) отаси (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қиладики, у Набий ﷺ қўйнинг курагидан (пичоқ билан) кесиб, ундан еганларини, сўнг таҳорат қилмасдан намозга борганларини кўрди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу бобда Муғийра ибн Шуъбадан ҳам (ривоят) бор.