حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَطَبَنَا عَلِيٌّ فَقَالَ مَنْ زَعَمَ أَنَّ عِنْدَنَا شَيْئًا نَقْرَؤُهُ إِلاَّ كِتَابَ اللَّهِ وَهَذِهِ الصَّحِيفَةَ صَحِيفَةٌ فِيهَا أَسْنَانُ الإِبِلِ وَأَشْيَاءُ مِنَ الْجِرَاحَاتِ فَقَدْ كَذَبَ وَقَالَ فِيهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمَدِينَةُ حَرَامٌ مَا بَيْنَ عَيْرٍ إِلَى ثَوْرٍ فَمَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا أَوْ آوَى مُحْدِثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صَرْفًا وَلاَ عَدْلاً وَمَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ أَوْ تَوَلَّى غَيْرَ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلاَ عَدْلٌ وَذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ يَسْعَى بِهَا أَدْنَاهُمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عَلِيٍّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَوَى بَعْضُهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ عَلِيٍّ نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عَلِيٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ibrohim at-Taymiy otasidan rivoyat qiladi: U aytdi: Ali (roziyallohu anhu) bizga xutba qilib dedi: «Kim bizning huzurimizda Allohning Kitobi va mana shu sahifadan boshqa oʻqiydigan biror narsa bor deb daʼvo qilsa — bu sahifada tuyaning yoshlari va jarohatlarga (oid hukmlar) bordir — u yolgʻon aytibdi». Va u (sahifada) shunday bor dedi: Rasululloh ﷺ: «Madina muqaddasdir, u Ayr (togʻi)dan Savr (togʻi) orasidagi (yer)dir. Kim unda biror (yomon) bidʼat chiqarsa yoki bidʼatchini panoh bersa, unga Allohning, farishtalarning va barcha insonlarning laʼnati boʻlsin. Alloh undan Qiyomat kunida na farz, na nafl (ibodatini) qabul qilmaydi. Kim oʻz otasidan boshqasiga (nasab) daʼvo qilsa yoki oʻz mavlolaridan boshqani vali tutsa, unga Allohning, farishtalarning va barcha insonlarning laʼnati boʻlsin. Undan na farz, na nafl (ibodati) qabul qilinmaydi. Musulmonlarning zimmasi (ahdi) birdir, uni ularning eng pasti (ham) ado etadi (kafil boʻladi)», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir va u Alidan, u Nabiy ﷺdan bir necha yoʻl bilan rivoyat qilingan. Abu Iso aytdi: Baʼzilar uni Aʼmashdan, u Ibrohim at-Taymiydan, u Horis ibn Suvayddan, u Alidan shunga oʻxshash rivoyat qilganlar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir va u Alidan, u Nabiy ﷺdan bir necha yoʻl bilan rivoyat qilingan.Иброҳим ат-Таймий отасидан ривоят қилади: У айтди: Али (розияллоҳу анҳу) бизга хутба қилиб деди: «Ким бизнинг ҳузуримизда Аллоҳнинг Китоби ва мана шу саҳифадан бошқа ўқийдиган бирор нарса бор деб даъво қилса — бу саҳифада туянинг ёшлари ва жароҳатларга (оид ҳукмлар) бордир — у ёлғон айтибди». Ва у (саҳифада) шундай бор деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Мадина муқаддасдир, у Айр (тоғи)дан Савр (тоғи) орасидаги (ер)дир. Ким унда бирор (ёмон) бидъат чиқарса ёки бидъатчини паноҳ берса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча инсонларнинг лаънати бўлсин. Аллоҳ ундан Қиёмат кунида на фарз, на нафл (ибодатини) қабул қилмайди. Ким ўз отасидан бошқасига (насаб) даъво қилса ёки ўз мавлоларидан бошқани вали тутса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча инсонларнинг лаънати бўлсин. Ундан на фарз, на нафл (ибодати) қабул қилинмайди. Мусулмонларнинг зиммаси (аҳди) бирдир, уни уларнинг энг пасти (ҳам) адо этади (кафил бўлади)», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир ва у Алидан, у Набий ﷺдан бир неча йўл билан ривоят қилинган. Абу Исо айтди: Баъзилар уни Аъмашдан, у Иброҳим ат-Таймийдан, у Ҳорис ибн Сувайддан, у Алидан шунга ўхшаш ривоят қилганлар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир ва у Алидан, у Набий ﷺдан бир неча йўл билан ривоят қилинган.