Ibrohim at-Tamimiyning otasi (Alidan) rivoyat qiladi: Ali xutba qilib: «Bizda — Allohning Kitobidan va mana shu qogʻozda yozilgan (narsa)dan boshqa — oʻqiydigan kitob yoʻq; (oʻsha qogʻoz) — jarohatlar (uchun qasos), (zakot yoki diya sifatida beriladigan) tuyalarning yoshlari haqidagi hukmlarni, va Madina — Ayr togʻidan to falon (togʻ)gacha haram (muqaddas) ekanini oʻz ichiga oladi. Bas, kim unda biror bidʼat (yangilik) chiqarsa yoki gunoh qilsa yoki (bidʼatchiga) panoh bersa, bunday bidʼatchiga — Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati boʻladi; uning na farz, na nafl ibodatlari qabul qilinadi. Va kim (ozod qilingan qul) — oʻzining haqiqiy xoʻjayinlaridan boshqasini xoʻjayin (deb) tutsa, oʻshanga (ham) shunday (laʼnat boʻladi). Va har qanday musulmon bergan panoh — boshqa barcha musulmonlar tomonidan taʼminlanishi (hurmat qilinishi) kerak; kim bu borada bir musulmonga xiyonat qilsa, oʻshanga (ham) shunday (laʼnat boʻladi)», — dedi.Иброҳим ат-Тамимийнинг отаси (Алидан) ривоят қилади: Али хутба қилиб: «Бизда — Аллоҳнинг Китобидан ва мана шу қоғозда ёзилган (нарса)дан бошқа — ўқийдиган китоб йўқ; (ўша қоғоз) — жароҳатлар (учун қасос), (закот ёки дия сифатида бериладиган) туяларнинг ёшлари ҳақидаги ҳукмларни, ва Мадина — Айр тоғидан то фалон (тоғ)гача ҳарам (муқаддас) эканини ўз ичига олади. Бас, ким унда бирор бидъат (янгилик) чиқарса ёки гуноҳ қилса ёки (бидъатчига) паноҳ берса, бундай бидъатчига — Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлади; унинг на фарз, на нафл ибодатлари қабул қилинади. Ва ким (озод қилинган қул) — ўзининг ҳақиқий хўжайинларидан бошқасини хўжайин (деб) туца, ўшанга (ҳам) шундай (лаънат бўлади). Ва ҳар қандай мусулмон берган паноҳ — бошқа барча мусулмонлар томонидан таъминланиши (ҳурмат қилиниши) керак; ким бу борада бир мусулмонга хиёнат қилса, ўшанга (ҳам) шундай (лаънат бўлади)», — деди.