حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قال: حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي حُمَيْدٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَعْدٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مِنْ سَعَادَةِ ابْنِ آدَمَ رِضَاهُ بِمَا قَضَى اللَّهُ لَهُ وَمِنْ شَقَاوَةِ ابْنِ آدَمَ تَرْكُهُ اسْتِخَارَةَ اللَّهِ وَمِنْ شَقَاوَةِ ابْنِ آدَمَ سَخَطُهُ بِمَا قَضَى اللَّهُ لَهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي حُمَيْدٍ . وَيُقَالُ لَهُ أَيْضًا حَمَّادُ بْنُ أَبِي حُمَيْدٍ وَهُوَ أَبُو إِبْرَاهِيمَ الْمَدَنِيُّ وَلَيْسَ هُوَ بِالْقَوِيِّ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ .
Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odam farzandining baxt-saodatidan (biri) — Allohning unga taqdir qilganiga rozi boʻlishidir; Odam farzandining baxtsizligidan (biri) — Allohdan xayr soʻrashni (istixorani) tark etishidir; va Odam farzandining baxtsizligidan (yana biri) — Allohning unga taqdir qilganidan gʻazablanishidir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir; uni faqat Muhammad ibn Abu Humaydning hadisi orqaligina bilamiz. Unga Hammod ibn Abu Humayd ham deyiladi, u Abu Ibrohim al-Madaniy boʻlib, hadis ahli nazdida kuchli (rovi) emas.Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одам фарзандининг бахт-саодатидан (бири) — Аллоҳнинг унга тақдир қилганига рози бўлишидир; Одам фарзандининг бахтсизлигидан (бири) — Аллоҳдан хайр сўрашни (истихорани) тарк этишидир; ва Одам фарзандининг бахтсизлигидан (яна бири) — Аллоҳнинг унга тақдир қилганидан ғазабланишидир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир; уни фақат Муҳаммад ибн Абу Ҳумайднинг ҳадиси орқалигина биламиз. Унга Ҳаммод ибн Абу Ҳумайд ҳам дейилади, у Абу Иброҳим ал-Маданий бўлиб, ҳадис аҳли наздида кучли (рови) эмас.