حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ الرَّازِيُّ، وَعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ، حَدَّثَنِي أَبُو مَرْحُومٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ مُعَاذٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْحَبْوَةِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَالإِمَامُ يَخْطُبُ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَأَبُو مَرْحُومٍ اسْمُهُ عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ مَيْمُونٍ . وَقَدْ كَرِهَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ الْحَبْوَةَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَالإِمَامُ يَخْطُبُ وَرَخَّصَ فِي ذَلِكَ بَعْضُهُمْ مِنْهُمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَغَيْرُهُ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ لاَ يَرَيَانِ بِالْحَبْوَةِ وَالإِمَامُ يَخْطُبُ بَأْسًا .
Sahl ibn Muoz otasi (Muoz ibn Anas (roziyallohu anhu))dan rivoyat qiladi: Nabiy ﷺ juma kuni imom xutba qilayotganda al-habva (tizzalarni qoringa yigʻib, bel bilan birga arqon yoki qoʻl bilan boglab oʻtirish)dan qaytardilar. Abu Iso aytdi: Bu hasan hadisdir. Abu Marhumning ismi Abdurahim ibn Maymundir. Ilm ahlidan bir guruh juma kuni imom xutba qilayotganda al-habvani makruh koʻrgan, baʼzilari — jumladan Abdulloh ibn Umar va boshqalar — bunga ruxsat bergan; buni Ahmad va Ishoq aytadilar: ular imom xutba qilayotganda al-habvada hech qanday zarar koʻrmaydilar.Саҳл ибн Муоз отаси (Муоз ибн Анас (розияллоҳу анҳу))дан ривоят қилади: Набий ﷺ жума куни имом хутба қилаётганда ал-ҳабва (тиззаларни қоринга йиғиб, бел билан бирга арқон ёки қўл билан боглаб ўтириш)дан қайтардилар. Абу Исо айтди: Бу ҳасан ҳадисдир. Абу Марҳумнинг исми Абдураҳим ибн Маймундир. Илм аҳлидан бир гуруҳ жума куни имом хутба қилаётганда ал-ҳабвани макруҳ кўрган, баъзилари — жумладан Абдуллоҳ ибн Умар ва бошқалар — бунга рухсат берган; буни Аҳмад ва Ишоқ айтадилар: улар имом хутба қилаётганда ал-ҳабвада ҳеч қандай зарар кўрмайдилар.