حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ أَبِي السَّفَرِ، - وَاسْمُهُ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْهَمْدَانِيُّ الْكُوفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ يُونُسَ بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيِّ، عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ عَلِيٍّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَصَابَ حَدًّا فَعُجِّلَ عُقُوبَتُهُ فِي الدُّنْيَا فَاللَّهُ أَعْدَلُ مِنْ أَنْ يُثَنِّيَ عَلَى عَبْدِهِ الْعُقُوبَةَ فِي الآخِرَةِ وَمَنْ أَصَابَ حَدًّا فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ وَعَفَا عَنْهُ فَاللَّهُ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ يَعُودَ فِي شَيْءٍ قَدْ عَفَا عَنْهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ . وَهَذَا قَوْلُ أَهْلِ الْعِلْمِ لاَ نَعْلَمُ أَحَدًا كَفَّرَ أَحَدًا بِالزِّنَا أَوِ السَّرِقَةِ وَشُرْبِ الْخَمْرِ .
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim hadd (joriy qilinadigan gunoh) qilsa-yu, uning jazosi dunyoda tezlatib berilsa, Alloh bandasiga oxiratda jazoni takror qaytaradigan darajada (adolatsiz emas, balki) undan adolatliroqdir. Kim hadd qilsa-yu, Alloh uni yopib, avf etsa, Alloh allaqachon avf qilgan narsasiga qaytadigan darajada (past emas, balki) undan karamliroqdir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻarib sahihdir. Bu — ahli ilmning soʻzidir. Biz hech kim zino yoki oʻgʻirlik yoki may ichish sababli birovni kofir deb hukm qilganini bilmaymiz.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким ҳадд (жорий қилинадиган гуноҳ) қилса-ю, унинг жазоси дунёда тезлатиб берилса, Аллоҳ бандасига охиратда жазони такрор қайтарадиган даражада (адолатсиз эмас, балки) ундан адолатлироқдир. Ким ҳадд қилса-ю, Аллоҳ уни ёпиб, авф этса, Аллоҳ аллақачон авф қилган нарсасига қайтадиган даражада (паст эмас, балки) ундан карамлироқдир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғариб саҳиҳдир. Бу — аҳли илмнинг сўзидир. Биз ҳеч ким зино ёки ўғирлик ёки май ичиш сабабли бировни кофир деб ҳукм қилганини билмаймиз.