حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ زُرْعَةَ بْنِ مُسْلِمِ بْنِ جَرْهَدٍ الأَسْلَمِيِّ، عَنْ جَدِّهِ، جَرْهَدٍ قَالَ مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِجَرْهَدٍ فِي الْمَسْجِدِ وَقَدِ انْكَشَفَ فَخِذُهُ فَقَالَ " إِنَّ الْفَخِذَ عَوْرَةٌ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ مَا أَرَى إِسْنَادَهُ بِمُتَّصِلٍ .
Jarhad al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ masjidda Jarhadning yonidan oʻtdilar, uning soni ochilib qolgan edi. Shunda u zot: «Albatta, son avratdir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Uning isnodini muttasil (uzluksiz) deb koʻrmayman.Жарҳад ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ масжидда Жарҳаднинг ёнидан ўтдилар, унинг сони очилиб қолган эди. Шунда у зот: «Албатта, сон авратдир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Унинг иснодини муттасил (узлуксиз) деб кўрмайман.