حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دِينَارٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ مِصْدَعٍ أَبِي يَحْيَى، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَرَأَ (فِي عَيْنٍ حَمِئَةٍ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَالصَّحِيحُ مَا رُوِيَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قِرَاءَتُهُ . وَيُرْوَى أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ وَعَمْرَو بْنَ الْعَاصِي اخْتَلَفَا فِي قِرَاءَةِ هَذِهِ الآيَةِ وَارْتَفَعَا إِلَى كَعْبِ الأَحْبَارِ فِي ذَلِكَ فَلَوْ كَانَتْ عِنْدَهُ رِوَايَةٌ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لاَسْتَغْنَى بِرِوَايَتِهِ وَلَمْ يَحْتَجْ إِلَى كَعْبٍ .
Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ {Fiy aynin hamiʼa} deb oʻqidilar. Abu Iso aytdi: Bu gʻarib hadisdir; uni faqat shu yoʻl orqaligina bilamiz. Toʻgʻrisi esa Ibn Abbosdan rivoyat qilingan oʻz qiroatidir. Rivoyat qilinishicha, Ibn Abbos bilan Amr ibn al-Os bu oyatning qiroatida ixtilof qilib, bu haqda Kaʼb al-Ahborga murojaat qilishgan. Agar Ibn Abbosning nazdida Paygʻambar ﷺdan rivoyat boʻlganda edi, oʻz rivoyati bilan kifoyalanib, Kaʼbga ehtiyoj sezmas edi.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ {Фий айнин ҳамиъа} деб ўқидилар. Абу Исо айтди: Бу ғариб ҳадисдир; уни фақат шу йўл орқалигина биламиз. Тўғриси эса Ибн Аббосдан ривоят қилинган ўз қироатидир. Ривоят қилинишича, Ибн Аббос билан Амр ибн ал-Ос бу оятнинг қироатида ихтилоф қилиб, бу ҳақда Каъб ал-Аҳборга мурожаат қилишган. Агар Ибн Аббоснинг наздида Пайғамбар ﷺдан ривоят бўлганда эди, ўз ривояти билан кифояланиб, Каъбга эҳтиёж сезмас эди.