Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Vaʼda qilingan kun — qiyomat kunidir, guvoh boʻlinadigan kun — Arafa kunidir, guvoh esa — juma kunidir. Quyosh undan afzalroq kun ustiga chiqmagan va botmagan. Unda shunday bir soat borki, moʻmin banda Allohga yaxshilik soʻrab duo qilsa, oʻsha (soat)ga toʻgʻri kelsa, Alloh uning (duosini) albatta ijobat qiladi va u qaysi bir yomonlikdan panoh soʻrasa, Alloh uni undan albatta saqlaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, biz uni faqat Musa ibn Ubaydaning hadisidan bilamiz. Musa ibn Ubayda esa hadisda zaif sanaladi, uni Yahyo ibn Said va boshqalar yodi (zaifligi) sababli zaif deyishgan. Bizga Ali ibn Hujr soʻzlab berdi, unga Qurron ibn Tammom al-Asadiy Musa ibn Ubaydadan shu isnod bilan shunga oʻxshash rivoyat qildi. Musa ibn Ubayda ar-Rabaziyning kunyasi Abu Abdulazizdir, uning haqida Yahyo va boshqalar yodi sababli (tanqid) gapirishgan. Shuʼba, Savriy va imomlardan bir nechtasi undan rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Ваъда қилинган кун — қиёмат кунидир, гувоҳ бўлинадиган кун — Арафа кунидир, гувоҳ эса — жума кунидир. Қуёш ундан афзалроқ кун устига чиқмаган ва ботмаган. Унда шундай бир соат борки, мўмин банда Аллоҳга яхшилик сўраб дуо қилса, ўша (соат)га тўғри келса, Аллоҳ унинг (дуосини) албатта ижобат қилади ва у қайси бир ёмонликдан паноҳ сўраса, Аллоҳ уни ундан албатта сақлайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Муса ибн Убайданинг ҳадисидан биламиз. Муса ибн Убайда эса ҳадисда заиф саналади, уни Яҳё ибн Саид ва бошқалар ёди (заифлиги) сабабли заиф дейишган. Бизга Али ибн Ҳужр сўзлаб берди, унга Қуррон ибн Таммом ал-Асадий Муса ибн Убайдадан шу иснод билан шунга ўхшаш ривоят қилди. Муса ибн Убайда ар-Рабазийнинг куняси Абу Абдулазиздир, унинг ҳақида Яҳё ва бошқалар ёди сабабли (танқид) гапиришган. Шуъба, Саврий ва имомлардан бир нечтаси ундан ривоят қилган.