حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ أَحَدٍ يَدْعُو بِدُعَاءٍ إِلاَّ آتَاهُ اللَّهُ مَا سَأَلَ أَوْ كَفَّ عَنْهُ مِنَ السُّوءِ مِثْلَهُ مَا لَمْ يَدْعُ بِإِثْمٍ أَوْ قَطِيعَةِ رَحِمٍ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَعُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ .
Jobir (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning shunday deyayotganlarini eshitdim: «Hech bir kishi gunoh yoki qarindoshlik aloqasini uzishni soʻramagan ekan, biror duo bilan duo qilsa, albatta Alloh unga soʻraganini beradi yoki undan shunga teng yomonlikni qaytaradi». Bu bobda Abu Said va Uboda ibn Somitdan ham (rivoyat) bor.Жобир (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Ҳеч бир киши гуноҳ ёки қариндошлик алоқасини узишни сўрамаган экан, бирор дуо билан дуо қилса, албатта Аллоҳ унга сўраганини беради ёки ундан шунга тенг ёмонликни қайтаради». Бу бобда Абу Саид ва Убода ибн Сомитдан ҳам (ривоят) бор.