Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shu qadar nimjon boʻlib qolgan, hatto jujadek boʻlib qolgan bir kishini koʻrgani bordilar va unga: «Sen duo qilmasmiding? Robbingdan ofiyat soʻramasmiding?» dedilar. U: «Men: ‹Allohim, oxiratda meni jazolaydigan narsang bilan dunyoda menga tezda jazo ber›, der edim», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Subhonalloh, sen unga toqat qila olmaysan — yoki: bardosh bera olmaysan. Nega ‹Allohim, bizga dunyoda ham yaxshilik, oxiratda ham yaxshilik ber va bizni doʻzax azobidan saqla› demaysan?» dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis shu yoʻldan hasan sahih gʻaribdir. U Anasdan Nabiy ﷺ orqali boshqa yoʻldan ham rivoyat qilingan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шу қадар нимжон бўлиб қолган, ҳатто жужадек бўлиб қолган бир кишини кўргани бордилар ва унга: «Сен дуо қилмасмидинг? Роббингдан офият сўрамасмидинг?» дедилар. У: «Мен: ‹Аллоҳим, охиратда мени жазолайдиган нарсанг билан дунёда менга тезда жазо бер›, дер эдим», деди. Шунда Набий ﷺ: «Субҳоналлоҳ, сен унга тоқат қила олмайсан — ёки: бардош бера олмайсан. Нега ‹Аллоҳим, бизга дунёда ҳам яхшилик, охиратда ҳам яхшилик бер ва бизни дўзах азобидан сақла› демайсан?» дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис шу йўлдан ҳасан саҳиҳ ғарибдир. У Анасдан Набий ﷺ орқали бошқа йўлдан ҳам ривоят қилинган.