Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning huzurlarida (qovurilgan) qush goʻshti bor edi. U zot: «Ey Bor Xudoyo, huzuringda eng sevimli boʻlgan bandangni menga keltirgin, u men bilan birga bu qushni yesin», dedilar. Shunda Ali kelib, u zot bilan birga yedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni Suddiyning rivoyatidan faqat shu jihatdan bilamiz. Bu hadis Anasdan boshqa jihatlardan ham rivoyat qilingan. Iso ibn Umar kufalikdir. Suddiyning ismi Ismoil ibn Abdurrahmon boʻlib, u Anas ibn Molikka yetishgan va Husayn ibn Alini koʻrgan. Shuʼba, Sufyon as-Savriy va Zoida uni ishonchli deb bilganlar, Yahyo ibn Said al-Qatton ham uni ishonchli deb bilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг ҳузурларида (қовурилган) қуш гўшти бор эди. У зот: «Эй Бор Худоё, ҳузурингда энг севимли бўлган бандангни менга келтиргин, у мен билан бирга бу қушни есин», дедилар. Шунда Али келиб, у зот билан бирга еди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни Суддийнинг ривоятидан фақат шу жиҳатдан биламиз. Бу ҳадис Анасдан бошқа жиҳатлардан ҳам ривоят қилинган. Исо ибн Умар куфаликдир. Суддийнинг исми Исмоил ибн Абдурраҳмон бўлиб, у Анас ибн Моликка етишган ва Ҳусайн ибн Алини кўрган. Шуъба, Суфён ас-Саврий ва Зоида уни ишончли деб билганлар, Яҳё ибн Саид ал-Қаттон ҳам уни ишончли деб билган.