حَدَّثَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ لَمَّا جِيءَ بِرَأْسِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زِيَادٍ وَأَصْحَابِهِ نُضِّدَتْ فِي الْمَسْجِدِ فِي الرَّحَبَةِ فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِمْ وَهُمْ يَقُولُونَ قَدْ جَاءَتْ قَدْ جَاءَتْ . فَإِذَا حَيَّةٌ قَدْ جَاءَتْ تَخَلَّلُ الرُّءُوسَ حَتَّى دَخَلَتْ فِي مَنْخَرَىْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زِيَادٍ فَمَكَثَتْ هُنَيْهَةً ثُمَّ خَرَجَتْ فَذَهَبَتْ حَتَّى تَغَيَّبَتْ ثُمَّ قَالُوا قَدْ جَاءَتْ قَدْ جَاءَتْ . فَفَعَلَتْ ذَلِكَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Umora ibn Umayr (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Ubaydulloh ibn Ziyod va uning sheriklarining boshlari keltirilib, masjiddagi maydonga toʻp-toʻp qilib qoʻyilganda, men ularning oldiga bordim. Ular: «Keldi, keldi!» deyishar edi. Shunda bir ilon kelib, boshlar orasidan oʻtib, Ubaydulloh ibn Ziyodning ikki burun teshigiga kirdi, biroz turdi, soʻng chiqib, koʻzdan gʻoyib boʻlguncha ketdi. Soʻng ular: «Keldi, keldi!» deyishdi. Shunday qilib u buni ikki yoki uch marta takrorladi. Bu hadis hasan sahihdir.Умора ибн Умайр (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: У айтди: Убайдуллоҳ ибн Зиёд ва унинг шерикларининг бошлари келтирилиб, масжиддаги майдонга тўп-тўп қилиб қўйилганда, мен уларнинг олдига бордим. Улар: «Келди, келди!» дейишар эди. Шунда бир илон келиб, бошлар орасидан ўтиб, Убайдуллоҳ ибн Зиёднинг икки бурун тешигига кирди, бироз турди, сўнг чиқиб, кўздан ғойиб бўлгунча кетди. Сўнг улар: «Келди, келди!» дейишди. Шундай қилиб у буни икки ёки уч марта такрорлади. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.