حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ مَيْسَرَةَ بْنِ حَبِيبٍ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ سَأَلَتْنِي أُمِّي مَتَى عَهْدُكَ - تَعْنِي - بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . فَقُلْتُ مَا لِي بِهِ عَهْدٌ مُنْذُ كَذَا وَكَذَا . فَنَالَتْ مِنِّي فَقُلْتُ لَهَا دَعِينِي آتِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأُصَلِّيَ مَعَهُ الْمَغْرِبَ وَأَسْأَلُهُ أَنْ يَسْتَغْفِرَ لِي وَلَكِ . فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّيْتُ مَعَهُ الْمَغْرِبَ فَصَلَّى حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ ثُمَّ انْفَتَلَ فَتَبِعْتُهُ فَسَمِعَ صَوْتِي فَقَالَ " مَنْ هَذَا حُذَيْفَةُ " . قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ " مَا حَاجَتُكَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ وَلأُمِّكَ " . قَالَ " إِنَّ هَذَا مَلَكٌ لَمْ يَنْزِلِ الأَرْضَ قَطُّ قَبْلَ هَذِهِ اللَّيْلَةِ اسْتَأْذَنَ رَبَّهُ أَنْ يُسَلِّمَ عَلَىَّ وَيُبَشِّرَنِي بِأَنَّ فَاطِمَةَ سَيِّدَةُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَأَنَّ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ " . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ إِسْرَائِيلَ .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Onam mendan: «Paygʻambar ﷺ bilan koʻrishganingga qancha boʻldi?» deb soʻradi. Men: «Falon-falon vaqtdan beri u zot bilan koʻrishganim yoʻq», dedim. Shunda u meni koyidi. Men unga: «Meni qoʻyib yubor, Paygʻambar ﷺning huzurlariga borib, u zot bilan shom namozini oʻqiyin va u zotdan sen bilan men uchun magʻfirat soʻrashlarini iltimos qilayin», dedim. Soʻng men Paygʻambar ﷺning huzurlariga keldim va u zot bilan shom namozini oʻqidim. U zot to xufton namozini oʻqiguncha namoz oʻqidilar, soʻng burilib ketdilar, men ularning ortidan ergashdim. U zot mening ovozimni eshitib: «Bu kim? Huzayfami?» dedilar. Men: «Ha», dedim. U zot: «Hojating nima? Alloh seni va onangni magʻfirat qilsin», dedilar. Soʻng: «Albatta, bu — bir farishta boʻlib, bu kechadan oldin hech qachon yerga tushmagan edi. U Rabbidan menga salom berishga va menga Fotima jannat ahli ayollarining sayyidasi ekanini, Hasan va Husayn esa jannat ahli yigitlarining ikki sayyidi ekanini xushxabar qilishga izn soʻragan edi», dedilar. Bu hadis bu yoʻl bilan hasan gʻaribdir, biz uni faqat Isroilning hadisidan bilamiz.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Онам мендан: «Пайғамбар ﷺ билан кўришганингга қанча бўлди?» деб сўради. Мен: «Фалон-фалон вақтдан бери у зот билан кўришганим йўқ», дедим. Шунда у мени койиди. Мен унга: «Мени қўйиб юбор, Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига бориб, у зот билан шом намозини ўқийин ва у зотдан сен билан мен учун мағфират сўрашларини илтимос қилайин», дедим. Сўнг мен Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига келдим ва у зот билан шом намозини ўқидим. У зот то хуфтон намозини ўқигунча намоз ўқидилар, сўнг бурилиб кетдилар, мен уларнинг ортидан эргашдим. У зот менинг овозимни эшитиб: «Бу ким? Ҳузайфами?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. У зот: «Ҳожатинг нима? Аллоҳ сени ва онангни мағфират қилсин», дедилар. Сўнг: «Албатта, бу — бир фаришта бўлиб, бу кечадан олдин ҳеч қачон ерга тушмаган эди. У Раббидан менга салом беришга ва менга Фотима жаннат аҳли аёлларининг саййидаси эканини, Ҳасан ва Ҳусайн эса жаннат аҳли йигитларининг икки саййиди эканини хушхабар қилишга изн сўраган эди», дедилар. Бу ҳадис бу йўл билан ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Исроилнинг ҳадисидан биламиз.