حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْمُرَابِطِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعٍ، قَالَ قُلْتُ لأَبِي هُرَيْرَةَ لِمَ كُنِّيتَ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَمَا تَفْرَقُ مِنِّي قُلْتُ بَلَى وَاللَّهِ إِنِّي لأَهَابُكَ . قَالَ كُنْتُ أَرْعَى غَنَمَ أَهْلِي فَكَانَتْ لِي هُرَيْرَةٌ صَغِيرَةٌ فَكُنْتُ أَضَعُهَا بِاللَّيْلِ فِي شَجَرَةٍ فَإِذَا كَانَ النَّهَارُ ذَهَبْتُ بِهَا مَعِي فَلَعِبْتُ بِهَا فَكَنَّوْنِي أَبَا هُرَيْرَةَ . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Unga: «Nega senga Abu Hurayra deb kunya berilgan?» deyilganda, u: «Sen mendan qoʻrqmaysanmi?» dedi. (Roviy:) «Albatta, Allohga qasamki, men sendan hayiqaman», dedi. U: «Men oilamning qoʻylarini boqar edim. Menda kichkina bir mushukcha (hurayra) bor edi. Kechalari uni daraxtga qoʻyib qoʻyar, kunduzi esa oʻzim bilan olib chiqib, u bilan oʻynar edim. Shu sababli ular meni Abu Hurayra deb chaqirishdi», dedi. Bu hadis hasan gʻaribdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Унга: «Нега сенга Абу Ҳурайра деб куня берилган?» дейилганда, у: «Сен мендан қўрқмайсанми?» деди. (Ровий:) «Албатта, Аллоҳга қасамки, мен сендан ҳайиқаман», деди. У: «Мен оиламнинг қўйларини боқар эдим. Менда кичкина бир мушукча (ҳурайра) бор эди. Кечалари уни дарахтга қўйиб қўяр, кундузи эса ўзим билан олиб чиқиб, у билан ўйнар эдим. Шу сабабли улар мени Абу Ҳурайра деб чақиришди», деди. Бу ҳадис ҳасан ғарибдир.