حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى الْقَزَّازُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُهَاجِرُ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ الرِّيَاحِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِتَمَرَاتٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ فِيهِنَّ بِالْبَرَكَةِ . فَضَمَّهُنَّ ثُمَّ دَعَا لِي فِيهِنَّ بِالْبَرَكَةِ فَقَالَ لِي " خُذْهُنَّ وَاجْعَلْهُنَّ فِي مِزْوَدِكَ هَذَا أَوْ فِي هَذَا الْمِزْوَدِ كُلَّمَا أَرَدْتَ أَنْ تَأْخُذَ مِنْهُ شَيْئًا فَأَدْخِلْ فِيهِ يَدَكَ فَخُذْهُ وَلاَ تَنْثُرْهُ نَثْرًا " . فَقَدْ حَمَلْتُ مِنْ ذَلِكَ التَّمْرِ كَذَا وَكَذَا مِنْ وَسْقٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَكُنَّا نَأْكُلُ مِنْهُ وَنُطْعِمُ وَكَانَ لاَ يُفَارِقُ حَقْوِي حَتَّى كَانَ يَوْمُ قَتْلِ عُثْمَانَ فَإِنَّهُ انْقَطَعَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Nabiy ﷺ huzurlariga bir necha dona xurmo bilan kelib: ‹Ey Allohning Rasuli, ularga baraka boʻlishi uchun Allohga duo qiling›, dedim. U zot ularni jamlab, soʻng menga ular toʻgʻrisida baraka tilab duo qildilar va menga: ‹Bularni olib, oʻzingning shu xaltangga — yoki shu xaltaga — solib qoʻy. Undan biror narsa olmoqchi boʻlsang, qoʻlingni solib ol, lekin uni toʻkib sochma›, dedilar. Men oʻsha xurmodan Alloh yoʻlida ancha-muncha vasq (miqdorda) yedirdim. Biz undan yeb, yana boshqalarga ham yedirar edik. U (xalta) Usmon oʻldirilgan kungacha belimdan ajralmadi, oʻsha kuni esa (xurmo) tugadi», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis shu yoʻl bilan hasan gʻaribdir. Bu hadis Abu Hurayradan boshqa yoʻl bilan ham rivoyat qilingan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Набий ﷺ ҳузурларига бир неча дона хурмо билан келиб: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, уларга барака бўлиши учун Аллоҳга дуо қилинг›, дедим. У зот уларни жамлаб, сўнг менга улар тўғрисида барака тилаб дуо қилдилар ва менга: ‹Буларни олиб, ўзингнинг шу халтангга — ёки шу халтага — солиб қўй. Ундан бирор нарса олмоқчи бўлсанг, қўлингни солиб ол, лекин уни тўкиб сочма›, дедилар. Мен ўша хурмодан Аллоҳ йўлида анча-мунча васқ (миқдорда) едирдим. Биз ундан еб, яна бошқаларга ҳам едирар эдик. У (халта) Усмон ўлдирилган кунгача белимдан ажралмади, ўша куни эса (хурмо) тугади», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис шу йўл билан ҳасан ғарибдир. Бу ҳадис Абу Ҳурайрадан бошқа йўл билан ҳам ривоят қилинган.