حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَيُّوبُ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ أَعْرَابِيًّا، أَهْدَى لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَكْرَةً فَعَوَّضَهُ مِنْهَا سِتَّ بَكَرَاتٍ فَتَسَخَّطَهَا فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ فُلاَنًا أَهْدَى إِلَىَّ نَاقَةً فَعَوَّضْتُهُ مِنْهَا سِتَّ بَكَرَاتٍ فَظَلَّ سَاخِطًا وَلَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ لاَ أَقْبَلَ هَدِيَّةً إِلاَّ مِنْ قُرَشِيٍّ أَوْ أَنْصَارِيٍّ أَوْ ثَقَفِيٍّ أَوْ دَوْسِيٍّ " . وَفِي الْحَدِيثِ كَلاَمٌ أَكْثَرُ مِنْ هَذَا . هَذَا حَدِيثٌ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ يَرْوِي عَنْ أَيُّوبَ أَبِي الْعَلاَءِ وَهُوَ أَيُّوبُ بْنُ مِسْكِينٍ وَيُقَالُ ابْنُ أَبِي مِسْكِينٍ وَلَعَلَّ هَذَا الْحَدِيثَ الَّذِي رُوِيَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ هُوَ أَيُّوبُ أَبُو الْعَلاَءِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir aʼrobiy Rasululloh ﷺga bir yosh tuya hadya qildi, u zot uning evaziga oltita yosh tuya berdilar. Lekin u (kishi) bundan norozi boʻldi. Bu xabar Nabiy ﷺga yetganda, u zot Allohga hamd va sano aytdilar, soʻng: «Falon kishi menga bir tuya hadya qildi, men uning evaziga oltita yosh tuya berdim, shunda u norozi boʻlib qoldi. Men Qurayshiy yoki ansoriy yoki saqafiy yoki davsiydan boshqa hech kimdan hadya qabul qilmaslikni dilimga tugdim», dedilar. Bu hadisda bundan koʻproq soʻz ham bor. Bu hadis Abu Hurayradan bir necha yoʻldan rivoyat qilingan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аъробий Расулуллоҳ ﷺга бир ёш туя ҳадя қилди, у зот унинг эвазига олтита ёш туя бердилар. Лекин у (киши) бундан норози бўлди. Бу хабар Набий ﷺга етганда, у зот Аллоҳга ҳамд ва сано айтдилар, сўнг: «Фалон киши менга бир туя ҳадя қилди, мен унинг эвазига олтита ёш туя бердим, шунда у норози бўлиб қолди. Мен Қурайший ёки ансорий ёки сақафий ёки давсийдан бошқа ҳеч кимдан ҳадя қабул қилмасликни дилимга тугдим», дедилар. Бу ҳадисда бундан кўпроқ сўз ҳам бор. Бу ҳадис Абу Ҳурайрадан бир неча йўлдан ривоят қилинган.