Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Banu Fazoradan bir kishi Nabiy ﷺga, oʻzlari Gʻobada qoʻlga kiritgan tuyalaridan bir urgʻochi tuyani hadya qildi. U zot uning evaziga bir oz badal berdilar, lekin u norozi boʻldi. Shunda men Rasululloh ﷺning ushbu minbar ustida shunday deyayotganlarini eshitdim: ‹Arablardan baʼzi kishilar menga hadya beradilar, men esa qoʻlimdagiga qarab uning evazini beraman, soʻng u norozi boʻladi va menga nisbatan noroziligida davom etadi. Allohga qasamki, shu turishimdan keyin arablardan biron kishidan — Qurayshiy yoki ansoriy yoki saqafiy yoki davsiydan boshqa — hadya qabul qilmayman›», dedi. Bu hadis hasandir va u Yazid ibn Horunning Ayyubdan (rivoyat qilgan) hadisidan asahhdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Бану Фазорадан бир киши Набий ﷺга, ўзлари Ғобада қўлга киритган туяларидан бир урғочи туяни ҳадя қилди. У зот унинг эвазига бир оз бадал бердилар, лекин у норози бўлди. Шунда мен Расулуллоҳ ﷺнинг ушбу минбар устида шундай деяётганларини эшитдим: ‹Араблардан баъзи кишилар менга ҳадя берадилар, мен эса қўлимдагига қараб унинг эвазини бераман, сўнг у норози бўлади ва менга нисбатан норозилигида давом этади. Аллоҳга қасамки, шу туришимдан кейин араблардан бирон кишидан — Қурайший ёки ансорий ёки сақафий ёки давсийдан бошқа — ҳадя қабул қилмайман›», деди. Бу ҳадис ҳасандир ва у Язид ибн Ҳоруннинг Айюбдан (ривоят қилган) ҳадисидан асаҳҳдир.