حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الأَجْلَحِ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالْفَجْرَ ثُمَّ غَدَا إِلَى عَرَفَاتٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ مُسْلِمٍ قَدْ تَكَلَّمُوا فِيهِ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ bizga Minoda peshin, asr, shom, xufton va bomdod namozlarini oʻqib berdilar, soʻng ertalab Arafotga joʻnadilar», dedi. Abu Iso aytdi: Ismoil ibn Muslim haqida uning hifzi (yodlash quvvati) jihatidan gap boʻlgan.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺ бизга Минода пешин, аср, шом, хуфтон ва бомдод намозларини ўқиб бердилар, сўнг эрталаб Арафотга жўнадилар», деди. Абу Исо айтди: Исмоил ибн Муслим ҳақида унинг ҳифзи (ёдлаш қуввати) жиҳатидан гап бўлган.