حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ مَيْمُونٍ، يُحَدِّثُ يَقُولُ كُنَّا وُقُوفًا بِجَمْعٍ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ كَانُوا لاَ يُفِيضُونَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَكَانُوا يَقُولُونَ أَشْرِقْ ثَبِيرُ . وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَالَفَهُمْ . فَأَفَاضَ عُمَرُ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Amr ibn Maymun (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Biz Jamʼ (Muzdalifa)da turgan edik. Shunda Umar ibn al-Xattob: ‹Mushriklar quyosh chiqquncha joʻnamas va: ‹Ey Sabir (togʻi), nurga toʻl!› der edilar. Rasululloh ﷺ ularga muxolif ish qildilar›, dedi-da, Umar quyosh chiqmasdan oldin joʻnab ketdi», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hasan sahih hadisdir.Амр ибн Маймун (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: «Биз Жамъ (Муздалифа)да турган эдик. Шунда Умар ибн ал-Хаттоб: ‹Мушриклар қуёш чиққунча жўнамас ва: ‹Эй Сабир (тоғи), нурга тўл!› дер эдилар. Расулуллоҳ ﷺ уларга мухолиф иш қилдилар›, деди-да, Умар қуёш чиқмасдан олдин жўнаб кетди», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.