Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz bir safarda Nabiy ﷺ bilan birga edik. U zot bir kishini koʻrdilarki, u tuyasidan yiqilib, boʻyni sinib vafot etgan, holbuki u ehromda edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni suv va sidr (bargi) bilan yuvinglar, ikkita kiyimiga kafanlanglar va boshini berkitmanglar, chunki u qiyomat kuni talbiya aytib (yoki ihlol aytib) tiriltiriladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Baʼzi ilm ahlining amali shunga binoandir; bu Sufyon Savriy, Shofeiy, Ahmad va Ishoqning soʻzidir. Baʼzi ilm ahli esa: «Muhrim vafot etsa, ehromi uziladi va unga muhrim boʻlmagan kishiga qilingani kabi muomala qilinadi», deyishgan.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз бир сафарда Набий ﷺ билан бирга эдик. У зот бир кишини кўрдиларки, у туясидан йиқилиб, бўйни синиб вафот этган, ҳолбуки у эҳромда эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни сув ва сидр (барги) билан ювинглар, иккита кийимига кафанланглар ва бошини беркитманглар, чунки у қиёмат куни талбия айтиб (ёки иҳлол айтиб) тирилтирилади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Баъзи илм аҳлининг амали шунга биноандир; бу Суфён Саврий, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Баъзи илм аҳли эса: «Муҳрим вафот этса, эҳроми узилади ва унга муҳрим бўлмаган кишига қилингани каби муомала қилинади», дейишган.