حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْمَرٍ، اشْتَكَى عَيْنَيْهِ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَسَأَلَ أَبَانَ بْنَ عُثْمَانَ فَقَالَ اضْمِدْهُمَا بِالصَّبِرِ فَإِنِّي سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، يَذْكُرُهَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اضْمِدْهُمَا بِالصَّبِرِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ لاَ يَرَوْنَ بَأْسًا أَنْ يَتَدَاوَى الْمُحْرِمُ بِدَوَاءٍ مَا لَمْ يَكُنْ فِيهِ طِيبٌ .
Nubayh ibn Vahb (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Ubaydulloh ibn Maʼmar muhrim holida koʻzidan shikoyat qildi va Abon ibn Usmondan soʻradi. U: «Ularga sabir (aloye) qoʻy, chunki men Usmon ibn Affonning Rasululloh ﷺdan: ‹Ularga sabir qoʻy›, deganlarini zikr qilganini eshitganman», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Ilm ahlining amali shunga binoandir; ular muhrim oʻzida xushboʻylik boʻlmagan dori bilan davolanishida zarar yoʻq, deb biladilar.Нубайҳ ибн Ваҳб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Умар ибн Убайдуллоҳ ибн Маъмар муҳрим ҳолида кўзидан шикоят қилди ва Абон ибн Усмондан сўради. У: «Уларга сабир (алое) қўй, чунки мен Усмон ибн Аффоннинг Расулуллоҳ ﷺдан: ‹Уларга сабир қўй›, деганларини зикр қилганини эшитганман», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳлининг амали шунга биноандир; улар муҳрим ўзида хушбўйлик бўлмаган дори билан даволанишида зарар йўқ, деб биладилар.