حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ هَذَا حَدُّ مَا بَيْنَ الذُّرِّيَّةِ وَالْمُقَاتِلَةِ . وَلَمْ يَذْكُرْ أَنَّهُ كَتَبَ أَنْ يُفْرَضَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ إِسْحَاقَ بْنِ يُوسُفَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan shunga oʻxshash maʼnoda rivoyat qilinadi. Faqat unda (Nofeʼ): Umar ibn Abdulaziz: «Bu — bolalar bilan jangchilar orasidagi chegaradir», dedi, deyilgan va u (Umarning) maosh belgilanishi haqida (farmon) yozganini zikr qilmagan. Abu Iso aytdi: Ishoq ibn Yusufning hadisi hasan sahih gʻaribdir, Sufyon as-Savriy hadisidan (rivoyat qilingani jihatidan).