حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ وَلَدِ أُمِّ سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لاَ أَسْمَعُ اللَّهَ ذَكَرَ النِّسَاءَ فِي الْهِجْرَةِ . فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى : ( إِنِّي لاَ أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ ) .
Umm Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Ey Rasululloh, men Allohning hijrat (xususida) ayollarni zikr qilganini eshitmadim», dedi. Shunda Alloh taolo: {Albatta, Men sizlardan boʻlgan biror amal qiluvchining — xoh erkak boʻlsin, xoh ayol boʻlsin — amalini zoye qilmasman; baʼzingiz baʼzingizdandirsiz} (Oli Imron 195) (oyatini) nozil qildi.