وَرَٰوَدَتْهُ ٱلَّتِى هُوَ فِى بَيْتِهَا عَن نَّفْسِهِۦ وَغَلَّقَتِ ٱلْأَبْوَٰبَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۚ قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ ۖ إِنَّهُۥ رَبِّىٓ أَحْسَنَ مَثْوَاىَ ۖ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلظَّـٰلِمُونَ
Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf: U uyida bo`lgan ayol undan nafsini xohladi. Eshiklarni berkitib: «Bu yoqqa kel!» – dedi. U: «Alloh saqlasin! Axir, u joyimni yaxshilab bergan xojam-ku! Albatta, zolimlar najot topmaslar», – dedi.У уйида бўлган аёл ундан нафсини хоҳлади. Эшикларни беркитиб: «Бу ёққа кел!» – деди. У: «Аллоҳ сақласин! Ахир, у жойимни яхшилаб берган хожам-ку! Албатта, золимлар нажот топмаслар», – деди.Alauddin Mansour: U (Yusuf) uyida boʻlgan ayol (yaʼni, Zulayho, uning husnu malohatiga oshiqi beqaror boʻlib) uni yoʻldan urmoqchi boʻldi. Eshiklarni mahkam berkitib «kelaqolgin», deganida, (Yusuf) aytdi: «Alloh saqlasin. Axir u (yaʼni, ering) menga yaxshi joylar bergan xojam-ku! Albatta, zolim kimsalar (yaʼni, zinokorlar) aslo najot topmaslar».У (Юсуф) уйида бўлган аёл (яъни, Зулайҳо, унинг ҳусну малоҳатига ошиқи беқарор бўлиб) уни йўлдан урмоқчи бўлди. Эшикларни маҳкам беркитиб «келақолгин», деганида, (Юсуф) айтди: «Аллоҳ сақласин. Ахир у (яъни, эринг) менга яхши жойлар берган хожам-ку! Албатта, золим кимсалар (яъни, зинокорлар) асло нажот топмаслар».
Yaʼni, Yusuf tushgan uydagi ayol–uni karvon egalaridan sotib olgan kishining xotini undan nafsini qondirishini xohladi. U bilan fahsh ish qilmoqchi boʻldi.
«Eshiklarni berkitib: «Bu yoqqa kel!» – dedi.»
Bu tasarrufotlar xotin Yusufni juda ham qattiq sevib, unga yetishishga azmu qaror qilganini koʻrsatadi. Boʻlmasa, ayol kishi hech qachon uyidagi xizmatkor yigitga, eshiklarni berkitib turib, bu yoqqa kel, deb ochiqdan-ochiq aytmaydi. Ammo Yusuf xotin oʻylagan yengiltak yigitlardan emas. U Allohdan qoʻrqadi, Alloh unga har bir narsada toʻgʻri hukm chiqarishni amr qilgan va ilm bergan. Har qanday sharoitda ham harom ishga bormaydi.
«U: «Alloh saqlasin! Axir u joyimni yaxshilab bergan xoʻjam- ku! Albatta, zolimlar najot topmaslar», – dedi.»
Yaʼni, bunday harom ishni qilishdan Alloh saqlasin, demoqda. Keyin, u yaxshilikni unutadigan odam ham emas. Shuning uchun ham, axir u, yaʼni uy egasi–xotinning eri, joyimni yaxshilab bergan xoʻjam-ku, dedi. Menga shuncha yaxshilik qilgan insonga xiyonat etib, xotinining gapiga kirib, fahsh ish qilamanmi? Agar shunday qiladigan boʻlsam, zolimlardan boʻlaman.
«Albatta, zolimlar najot topmaslar, – dedi.»
Ammo xotinning zulm, xiyonat, adolat, rioyat, Allohdan qoʻrqish, degan narsalar bilan ishi yoʻq edi.