Kofir va sarkash kimsalar uchun bu dunyo azobi ortidan jahannam azobi ham bor: «Uning ortida jahannam bordir». Jahannamda ularga alvon-alvon azoblar beriladi. Jumladan, oʻsha jabrchi, sarkash kimsalar jahannam olovida yonib-chanqab suv soʻraganida: «Yiring suv ila sugʻoriladi. Uni yutishga urinadi-yu, yuta olmas». Yiringni ogʻizga olishning oʻzi qattiq azob. Uni chanqoqbosdi uchun ichish ikki karra azob. Endi, uni yuta olmay qiynalish esa, mislsiz azobdir. «Unga har tomondan oʻlim keladi-yu, oʻla olmas.» Oʻlimni oʻylashning oʻzi bir azob. Oʻlimning kelishi battarroq azob. Endi takror va takror oʻlim kelib turib oʻla olmaslik mislsiz azobdir. Lekin kofir, jabrchi va sarkashlar uchun bu ham oz. «Uning ortidan esa, qattiq azob bor.» Yaʼni, azob ustiga yanada qattiq va qoʻpol azob bor. Avvalgi, vasfi kelgan azobdan koʻra qattiq azob bor. Chunki,