Bu joyda arab tilining nozik uslublaridan ishlatilmoqda. Ikki oyat oldin Muhammad sollallohu alayhi vasallamga yetti takrorlanuvchi va Ulugʻ Qurʼon tushirilgani aytilgan edi. Keyingi ikki oyatda Paygʻambarimiz sollallohu alayhi vasallamga xitob qilinib, baʼzi koʻrsatmalar berildi. Soʻngra, senga yetti takrorlanuvchi va Ulugʻ Qurʼonni xuddi Qurʼonni parcha-parcha qilgan taqsimlovchilarga kitob tushirganimizga oʻxshash tushirdik, deyilmoqda.

«Qurʼonni parcha-parcha qilganlarga», deganda ahli kitob– yahudiy va nasorolar nazarda tutilgandir. Ular oʻzlariga kelgan ilohiy kitoblarni taqsimlab, bir qismiga iymon keltirib, bir qismiga iymon keltirmagan edilar. Endi esa, Qurʼonni ham parcha-parcha qilib, oʻz fikrlariga mos kelganini olib, toʻgʻri kelmaganini tark etmoqchi boʻlmoqdalar. Ana oʻshalarga oʻz vaqtida sinovchi kitob tushirganimizdek, senga ham bu samoviy kitobni–Ulugʻ Qurʼonni nozil qildik. Bu yangilik emas. Qadimdan boʻlib kelayotgan ish. Kishilar bahona, sabab axtarmay iymon keltirishlari zarur edi. Ammo, koʻplari bosh tortmoqdalar.