Oʻsha paytlarda ulov — naqliyot(transport) vositasi sifatida tuyadan tashqari ushbu oyatda zikr qilingan ot, xachir va eshaklardan ham foydalanilar edi. Shu bilan birga, bu hayvonlar egalari uchun ziynat ham hisoblangan. Yaʼni, ularni minib yurgan kishilarga boshqalar havas bilan qarashar edi. Mazkur ulovga ega boʻlish jamiyat ichida oʻziga yarasha obroʻ va ziynat sanalardi. Bular ham Allohning insonga yaratib bergan oʻziga xos neʼmatlaridir. Insof bilan tafakkur qilgan odam mazkur neʼmatlarni ato etgan Zotga shukr qilmogʻi, Unga doimo hamdu sanolar aytib, iymon keltirib, ibodat qilib oʻtmogʻi lozim.

Oyati karimaning soʻngida:

«...va siz bilmaydigan narsalarni yaratur», deyilmoqda.

Yaʼni, Alloh taolo kelajakda sizlar uchun tuya, ot, xachir va eshakdan boshqa siz bilmaydigan naqliyot(transport) vositalarini yaratadi. Darhaqiqat, shunday ham boʻldi. Ushbu oyatlar tushgan davrda mavjud boʻlmagan, havoda uchadigan, suvda suzadigan va yerda yuradigan koʻplab naqliyot vositalari vujudga keldi. Bu esa, oʻz navbatida, Qurʼoni Karim mazkur: «va siz bilmaydigan narsalarni yaratadi» jumlasi ila moʻmin-musulmonlarni kelajak yangiliklaridan xabardor qilayotganiga dalildir.

Yangilari paydo boʻlganida avvalgi ulovlarni gʻarib sanamaslik kerak. Balki, Qurʼonda zikr qilingan neʼmatlardan biri edi, deb ulardan toʻgʻri foydalanishga oʻtish lozim boʻladi.

Naqliyot, yuk tashish va yoʻl yurish kabi hissiy ishlar ba±nidan soʻng, kelasi oyati karimalarda maʼnaviy ishlar, maʼnaviy yoʻllar haqida gap boradi.