«Mufassirlar shohi» laqabini olgan Abdulloh ibn Masʼud roziyallohu anhudan qilingan rivoyatda u kishi: «Qurʼondagi eng jamlovchi oyat shu oyatdir. Ergashiladigan yaxshilikni ham, chetlanishi lozim boʻlgan yomonlikni ham jamlab zikr qilgan», deganlar.

Albatta, Alloh:

«Adolatga» amr etadi.

Alloh buyurgan adolat–islomiy mutloq adolatdir. Bu adolatga koʻra, har bir shaxs, jamoat va har bir qavmga odilona muomalada boʻlinadi. Unda havoyi nafsga, doʻstlik yoki dushmanlikka, nasabga, qudachilik yoki qarindoshlikka, boylik yoki kambagʻallikka, kuchlilik yoki zaiflikka qarab muomala qilinmaydi. Hamma uchun oʻlchov bir.

«Ehsonga» amr etadi.

Ehson soʻzi yaxshilik qilish maʼnosini anglatadi. Islomda ehsonning eshigi keng ochilgan. Qatʼiy adolat yuzasidan hukm chiqqandan soʻng, birov yaxshilik qilish niyatida oʻz haqidan kechib, boshqaga berishi mumkin. Kimki yor-birodarlari yoki boshqa insonlarga yaxshilik qilsa, juda yaxshi, savoblari koʻpaytirib beriladi.

«...qarindoshlarga yaxshilik qilishga amr etadir...»

Boshqalarga yaxshilik qilish ichida, ayniqsa, qarindoshlarga yaxshilik etish alohida oʻrin tutadi.Chunki, ularning ham qarindoshlik, ham insonlik haqlari bor.

«...va fahshu munkar(ishlardan) hamda zulmkorlikdan qaytarur.»

«Fahsh» soʻzining lugʻaviy maʼnosi haddan oshishlikdir. Lekin urfda kishilar nomusiga taalluqli jinoyatlar tushuniladi.

«Munkar» deganda, insonning sof tabiati inkor qiladigan ishlar koʻzda tutiladi. Buni, albatta, shariat ham inkor etadi.

«Zulmkorlik» esa, haqqa tajovuz qilish va adolatni buzishdir.

Shu narsalar ila:

«U sizlarga vaʼz qilur. Shoyadki, eslasangiz».

Darhaqiqat, bular eslashga arzigulik vaʼz-nasihatdir.