Qurʼoni Karim ota-onaning farzanddagi haqqini bayon qilibgina qolmay, qarindoshlarning ham bir-birlarida haqqi borligini bildirmoqda. Imkoni bor, oʻziga toʻq kishida nochor, yordamga muhtoj qarindoshlarning haqqi bor. Bu haq ularga Alloh tomonidan berilgan. Boy-badavlat kishi oʻz qarindoshlariga yordam berganida, minnat yoki fazlini koʻrsatish uchun emas, balki Alloh amrini ado etish, Alloh belgilagan haqni berish uchun ish qilgan boʻladi. Shuningdek, nochor qarindosh oʻzining boy-badavlat qarindoshidan biror narsa olganda, uning oldida xoru zor boʻlib emas, Alloh unga belgilagan haqni olayotganini tushunib, oʻzini erkin tutib oladi. Shuningdek:

«Miskinga va yoʻl oʻgʻliga ham» haqqini ado et.

«Miskin»–hayot oʻtkazishda moddiy jihatdan qiynalib qolgan kambagʻal odam.

«Yoʻl oʻgʻli»–yurtida boy-badavlat boʻlsa ham, safarda turli sabablarga koʻra nochor iqtisodiy holga tushib qolgan shaxs. Mana shu toifadagi kishilarning ham boy-badavlat musulmonning molu mulkida Alloh tayin qilgan haqqi bor. Qurʼoni Karim boy-badavlat kishilarga ota-ona, qarindosh, miskin va koʻchada qolganlarga qoʻllaridagi molu mulkdan sarflashni amr qilish bilan birga:

«Isrofgarchilikka mutlaqo yoʻl qoʻyma», demoqda.

Islom nuqtai nazarida, isrofgarchilik nohaq, harom-xarish yoʻllarga mol-dunyo sarflashdir. Agar inson boru yoʻgʻini haq yoʻlda sarf qilib bitirsa ham, isrofga yoʻl qoʻygan hisoblanmaydi. Ammo nohaq ishga, harom-xarishga arzimagan pul sarflasa ham, isrofgarchilikka yoʻl qoʻygan boʻladi.