Oyatda «zino qilmanglar» emas, balki «zinoga yaqinlashmanglar», deyilmoqda. Bu degani, zino qilmanglar, degandan koʻra qattiqroqdir. Moʻmin-musulmon odam zino qilish tugul, uning yaqiniga ham yoʻlamasligi kerak. Zinoga olib boruvchi narsalardan ham uzoqda boʻlishi lozim. Chunki:

«Albatta, u fohisha ish va yomon yoʻldir».

Alloh taolo moʻmin-musulmonlarni barcha fohisha ishlar va yomon yoʻllardan qaytargan. Endi esa, ham fohisha ish, ham yomon yoʻl boʻlgan zinodan qaytarmoqda. Moʻmin-musulmonlar bu ishning naqadar xatarli ekanini tushunib yetmoqlari va undan qaytmoqlari lozim.

Ulamolarimiz zinodan qaytarish haqidagi ushbu oyatning, oldingi, farzandlarni oʻldirmaslik haqidagi oyatdan keyin va nohaq odam oʻldirishdan qaytargan oyatdan oldin kelishi bejiz emas, degan fikrni olgʻa surganlar. Chunki, zino–halol-pok yoʻl bilan sarflansa, farzandlar paydo boʻladigan moddani behuda, harom yoʻlda sarf qilishdan iboratdir. Zinokor iloji boricha ushbu harom aloqa tufayli bola boʻlib qolmasligiga urinadi. Mabodo, bola boʻlib qolsa ham, uni tugʻilishidan oldin yoki keyin oʻldiradi. Agar zinodan boʻlgan bola hayotga kelsa ham, haromdan boʻlgani uchun, jamiyatda tirik oʻlik boʻlib yuradi.

Shu bilan birga, zino jamiyatga ham katta zararlar keltiradi, bora-bora uni halok qilishi mumkin. Qadimdan zinoga mubtalo boʻlgan jamiyat va davlatlar halokatga uchrab kelgan.

Endi, umuman nohaqdan odam oʻldirish mumkin emasligi bayon qilinadi: