Darhaqiqat, Qurʼoni Karim shifodir, Qurʼoni Karim rahmatdir. Qurʼoni Karim kufr, shirk va munofiqlik kabi eng zararli aqiydaviy xastaliklarni davolaydi.

Qurʼoni Karim qalblardagi turli illatlarning–hiqdu hasad, baxillik, manmanlik, mutakabbirlik va boshqa kasalliklarning shifosidir.

Qurʼoni Karim turli axloqiy, ijtimoiy, iqtisodiy, muomalaviy, siyosiy va boshqa kasalliklarga shifo boʻladi.

Turli dardlarga davo boʻluvchi bu shifoni borliqqa nozil qilgan Zot borliqni Oʻzi yaratgan va unga qanday shifo kerakligini ham yaxshi biladi. Bu dunyo turli moddiy va maʼnaviy kasalliklarga toʻlib-toshgan kasalxona boʻlsa, oʻsha kasalxonaning bosh tabibi Hazrati Muhammad sollallohu alayhi vasallamga bu hammabop davoni Alloh taoloning Oʻzi nozil qilgandir.

Shuningdek, Qurʼoni Karim moʻminlar uchun rahmat hamdir. U har bir narsada–shaxsiy, aqiydaviy, oilaviy, ijtimoiy, xalqaro, siyosiy, iqtisodiy, sihhiy va boshqa sohalarda rahmatdir. Unga amal qilganlar har taraflama rahmatga sazovor boʻladilar.

Qurʼoni Karimning mazkur shifolaridan davo olish uchun, u orqali mazkur shomil rahmatga noil boʻlish uchun moʻmin boʻlish kerak. Moʻmin boʻlmagan odam bu narsalardan mahrumdir.

«U zolimlarga ziyondan boshqani ziyoda qilmas.»

Zolimlar–sof fitratga zulm qilib, iymon oʻrniga kufr keltirganlardir. Ular iymonga chaqiruvchi Qurʼon oyatlariga iymon keltirmaganlari va amal qilmaganlari uchun, gunohlari, ziyonlari ziyoda boʻlib boraveradi. Unday inson shifodan va rahmatdan benasib boʻladi. U doimo ziyon ustiga ziyon koʻrib boraveradi.