QurʼonҚуръонPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Al-Baqarah surasi · Oyatсураси · Оят101

وَلَمَّا جَآءَهُمْ رَسُولٌ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِّنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ كِتَـٰبَ ٱللَّهِ وَرَآءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf: Ulardagi narsani tasdiqlab, Allohning huzuridan ularga Payg`ambar kelsa, kitob berilganlardan bir guruhi, xuddi bilmagandek, Allohning kitobini ortlariga qarab otdilar.Улардаги нарсани тасдиқлаб, Аллоҳнинг ҳузуридан уларга Пайғамбар келса, китоб берилганлардан бир гуруҳи, худди билмагандек, Аллоҳнинг китобини ортларига қараб отдилар.Alauddin Mansour: Qachon ularga Allohning huzuridan oʻzlaridagi narsani tasdiq etuvchi Paygʻambar kelsa, kitob (Tavrot) berilgan kimsalardan bir guruhi Allohning kitobini (Qurʼoni Karimni) hech narsa bilmagandek orqalariga otadilar.Қачон уларга Аллоҳнинг ҳузуридан ўзларидаги нарсани тасдиқ этувчи Пайғамбар келса, китоб (Таврот) берилган кимсалардан бир гуруҳи Аллоҳнинг китобини (Қуръони Каримни) ҳеч нарса билмагандек орқаларига отадилар.

15-sahifa · 1-juz · 2-hizb15-саҳифа · 1-жуз · 2-ҳизб
Soʻzma-soʻzСўзма-сўз
وَلَمَّاva qachonkiва қачонкиجَآءَهُمْularga kelsaуларга келсаرَسُولٌۭPaygʻambarПайғамбарمِّنْ-dan-данعِندِhuzuridanҳузуриданٱللَّهِAllohningАллоҳнингمُصَدِّقٌۭtasdiqlabтасдиқлабلِّمَاnarsaniнарсаниمَعَهُمْulardagiулардагиنَبَذَotdilarотдиларفَرِيقٌۭbir guruhiбир гуруҳиمِّنَ-dan-данٱلَّذِينَularуларأُوتُوا۟berilganберилганٱلْكِتَـٰبَkitobкитобكِتَـٰبَkitobiniкитобиниٱللَّهِAllohningАллоҳнингوَرَآءَortigaортигаظُهُورِهِمْyelkalariелкалариكَأَنَّهُمْxuddi ularхудди уларلَاemasэмасيَعْلَمُونَbilguvchiбилгувчи
TafsirТафсир

«Allohning kitobi» Tavrot boʻlishi mumkin, chunki unda Muhammad alayhissalomning Paygʻambar boʻlib kelishlari bashorati bor. Tavrotning bashoratini tan olmaganlarini «kitobni orqalariga qarab otish» deb vasf etilmoqda. Ayni chogʻda, u kitob Qurʼoni Karim ham boʻlishi mumkin, chunki yahudiylar uni ham qabul qilmadilar. Oyatning yahudiylarni «kitob berilganlar» deb sifatlashi ham, ularning bu qilmishlarining qabohatini oshiradi: ular Allohdan kelgan vahiyga, ilohiy kitobga ega boʻlaturib, shunday qilishdi. Agar mushrik boʻlib, johil xalq boʻlganlarida ham boshqa gap edi, degan mulohaza paydo boʻladi.

Inson oʻzi eng yomon koʻrgan narsani «yerga tushgandan keyin ham, koʻzimga koʻrinmasin», deb orqasiga otadi. Yahudiylarning Tavrot va Qurʼonga boʻlgan munosabatlari shunga oʻxshatilmoqda. Xoʻsh, ular bu ilohiy hidoyatlarni qoʻyib, nimaga erishdilar, nimaga ergashdilar?