QurʼonҚуръонPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Ta-Ha surasi · Oyatсураси · Оят90

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هَـٰرُونُ مِن قَبْلُ يَـٰقَوْمِ إِنَّمَا فُتِنتُم بِهِۦ ۖ وَإِنَّ رَبَّكُمُ ٱلرَّحْمَـٰنُ فَٱتَّبِعُونِى وَأَطِيعُوٓا۟ أَمْرِى

Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf: Batahqiq, ilgari Horun ularga: «Ey qavmim, bu bilan fitnaga duchor qilindingiz, xolos. Shubhasiz, Robbingiz Rohmandir. Bas, menga ergashing. Mening amrimga itoat qiling», degan edi.Батаҳқиқ, илгари Ҳорун уларга: «Эй қавмим, бу билан фитнага дучор қилиндингиз, холос. Шубҳасиз, Роббингиз Роҳмандир. Бас, менга эргашинг. Менинг амримга итоат қилинг», деган эди.Alauddin Mansour: Holbuki, (buzoqqa sigʻinishlaridan) ilgari Horun ularga: «Ey qavmim, sizlar bu bilan faqat imtihon qilindinglar, xolos, (bas, u buzoqqa sigʻinmanglar!) Shak-shubha yoʻqki, sizlarning Parvardigoringiz yolgʻiz Rahmon — Marhamatli Allohdir. Bas, menga ergashinglar va amrimga itoat qilinglar!», deganida;Ҳолбуки, (бузоққа сиғинишларидан) илгари Ҳорун уларга: «Эй қавмим, сизлар бу билан фақат имтиҳон қилиндинглар, холос, (бас, у бузоққа сиғинманглар!) Шак-шубҳа йўқки, сизларнинг Парвардигорингиз ёлғиз Раҳмон — Марҳаматли Аллоҳдир. Бас, менга эргашинглар ва амримга итоат қилинглар!», деганида;

318-sahifa · 16-juz · 32-hizb318-саҳифа · 16-жуз · 32-ҳизб
Soʻzma-soʻzСўзма-сўз
وَلَقَدْva batahqiqва батаҳқиқقَالَdegan ediдеган эдиلَهُمْulargaуларгаهَـٰرُونُHorunҲорунمِن-dan-данقَبْلُilgariилгариيَـٰقَوْمِey qavmimэй қавмимإِنَّمَاfaqatginaфақатгинаفُتِنتُمfitnaga duchor qilindingizфитнага дучор қилиндингизبِهِۦ ۖbu bilanбу биланوَإِنَّva albattaва албаттаرَبَّكُمُRobbingizРоббингизٱلرَّحْمَـٰنُRohmandirРоҳмандирفَٱتَّبِعُونِىbas, menga ergashingбас, менга эргашингوَأَطِيعُوٓا۟va itoat qilingва итоат қилингأَمْرِىmening amrimgaменинг амримга
TafsirТафсир

Yaʼni, ularning oʻzlari aybdor. Bu ish bizning ixtiyorimizdan tashqari boʻldi, deyishlari ham yolgʻon. Qilayotgan ishlari notoʻgʻri ekanini ularga Horun alayhissalom eslatgan edilar: «Ey qavmim, bu bilan fitnaga duchor qilindingiz, xolos». Yaʼni, ey qavmim, bu buzoq sizga bir sinov, xolos, sinovga bardosh bering, aqiydangizni buzmang. Sizning Robbingiz bu haykal-buzoq emas. «Shubhasiz, Robbingiz Rohmandir.» Oʻsha Rohman sifatli Robbingizni tark etmang. «Bas, menga ergashing. Mening amrimga itoat qiling», degan edi. Ammo ular unga ergashmadilar, uning amriga itoat qilmadilar.